Από το μπάσκετ και τα όνειρα της παιδικής ηλικίας μέχρι την υποκριτική, την οικογένεια και τα δύο παιδιά του – ο Τάσος Ιορδανίδης μιλά στο K-ZONE Vidcast με τον Κυριάκο Ανδρόνη
Ο Τάσος Ιορδανίδης είναι από εκείνους τους ανθρώπους που δεν φοβούνται να μιλήσουν για τη διαδρομή τους όπως πραγματικά ήταν. Με όνειρα, δυσκολίες, αλλαγές πορείας και στιγμές που, όπως λέει και ο ίδιος, τελικά σε διαμορφώνουν.
Προσκεκλημένος στο K-ZONE Vidcast με τον Κυριάκο Ανδρόνη, ο αγαπημένος ηθοποιός άφησε για λίγο στην άκρη τους ρόλους και μίλησε για τον άνθρωπο πίσω από αυτούς. Για το παιδί που αγαπούσε το μπάσκετ, για τη ζωή που τον οδήγησε τελικά στην υποκριτική, για την οικογένεια που δημιούργησε και για όλα εκείνα που σήμερα θεωρεί πραγματικά σημαντικά.
Άλλωστε, η σχέση του με το μπάσκετ παραμένει πάντα ξεχωριστή. Ένα κομμάτι της ζωής του που εξακολουθεί να κουβαλά μαζί του, ακόμη κι αν η πορεία του τον οδήγησε τελικά σε έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο, εκείνον της υποκριτικής. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, πέρα από την τηλεοπτική του παρουσία, το θέατρο εξακολουθεί να έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά και τη διαδρομή του.
Ο κόσμος αγκάλιασε την παράσταση «Θέλω να σου κρατάω το χέρι» και νιώθουμε τεράστια ευγνωμοσύνη και συγκίνηση για αυτό.
Αυτή την περίοδο, ο Τάσος Ιορδανίδης συμπρωταγωνιστεί μαζί με τη σύζυγό του, Θάλεια Ματίκα, στην παράσταση «Θέλω να σου κρατάω το χέρι», μια παράσταση που έχει αγκαλιαστεί και στηριχθεί με ιδιαίτερα συγκινητικό τρόπο από το κοινό και έρχεται εκ νέου στη Θεσσαλονίκη, με το αγαπημένο ζευγάρι να ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών για παραστάσεις, τα τριήμερα 18, 19 και 20 Σεπτεμβρίου, 25, 26 και 27 Σεπτεμβρίου, καθώς και 2, 3 και 4 Οκτωβρίου.
Στη συνέχεια, η κουβέντα στράφηκε στην τηλεόραση και στη νέα εμπειρία της παρουσίασης. Ο Τάσος Ιορδανίδης μίλησε με ιδιαίτερη αγάπη για τη συνεργασία του με τη Ζωή Κρονάκη στην εκπομπή «Καλημέρα Είπαμε» την οποία χαρακτήρισε κάτι πολύ περισσότερο από απλή συνεργάτιδα, τονίζοντας ότι μαζί με τον σύζυγό της, αποτελούν οικογένεια για τον ίδιο.
Όπως εξήγησε, η παρουσίαση εκπομπής συνιστά μια ξεχωριστή εμπειρία που τον έχει βοηθήσει ακόμη και στην υποκριτική του, ενώ παραδέχθηκε πως δύσκολα θα είχε κάνει αυτό το βήμα αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη συνεργασία στη ζωή του.
«Τα παιδιά νομίζω ότι σε μαλακώνουν και ως άνθρωπο. Σου βγάζουν έναν κόσμο τον οποίο ίσως μέχρι τότε δεν έχεις δει ή δεν έχεις διανύσει»
Επιπλέον, ο αγαπημένος ηθοποιός μίλησε για την οικογένεια και για το πώς η πατρότητα μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που βλέπεις τον κόσμο. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, τα παιδιά μπορούν να σου ανοίξουν έναν κόσμο που ίσως μέχρι τότε δεν είχες γνωρίσει.
Και αν υπάρχει κάτι που φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σημασία για εκείνον, αυτό είναι το αποτύπωμα που θα αφήσει πίσω του ως άνθρωπος και ως πατέρας. Όταν ο Κυριάκος Ανδρόνης τον ρώτησε πώς θα ήθελε να τον θυμούνται, η απάντηση του ηθοποιού ήταν χαρακτηριστική της φιλοσοφίας του:
«Αν αφήσω κάτι, να αφήσω δύο καλά παιδιά, να αφήσω δύο εντάξει ανθρώπους. Αυτό θα ήθελα. Και να λένε “πω πω, καλή δουλειά έκαναν οι δικοί τους”».
Η πιο προσωπική στιγμή της συνέντευξης, όμως, ήρθε λίγο αργότερα. Στο πλαίσιο μιας από τις signature ερωτήσεις του K-ZONE Vidcast, ο Κυριάκος Ανδρόνης ζήτησε από τον Τάσο Ιορδανίδη να φανταστεί ότι απέναντί του βρίσκεται ο 8χρονος εαυτός του. Τι θα του έλεγε σήμερα;
Η απάντησή του έδωσε ίσως το πιο ξεκάθαρο στίγμα ολόκληρης της συζήτησης:
«Έδωσες τη μάχη σου, κυνήγησες το όνειρό σου, πέτυχες ό,τι πέτυχες, έκανες μια πολύ όμορφη οικογένεια. Δηλαδή, δεν τα παράτησες ποτέ».
«Το να μην τα παρατάς και το να είσαι υπομονετικός αλλά συνάμα και επίμονος, νομίζω ότι είναι μία στάση ζωής».
Ίσως τελικά αυτή η φράση να συνοψίζει και τον ίδιο τον Τάσο Ιορδανίδη. Έναν άνθρωπο που ξεκίνησε με διαφορετικά όνειρα, ακολούθησε μια πορεία γεμάτη αλλαγές και εμπειρίες, αλλά δεν σταμάτησε να προσπαθεί. Και όταν κοιτάζει σήμερα πίσω, ίσως να μην ξέρει αν ο μικρός Τάσος θα ήταν «περήφανος» γι’ αυτόν. Όπως είπε με τον δικό του τρόπο, πιστεύει όμως ότι τουλάχιστον θα του ήταν συμπαθής.
Γιατί, όπως φαίνεται, στο τέλος δεν είναι μόνο όσα καταφέρνεις που έχουν σημασία. Είναι η μάχη που έδωσες, οι άνθρωποι που κράτησες κοντά σου και το αν κατάφερες, μέσα σε όλα, να μη χάσεις τον εαυτό σου.
