Connect with us

Featured

10 γεγονότα που μπορεί να μην γνωρίζατε για το ‘Dr. Feelgood’ των Motley Crue

Published

on

Δεν είναι συνηθισμένο το πέμπτο άλμπουμ ενός συγκροτήματος να είναι το καλύτερο έργο του, αλλά αυτό συνέβη με τους Motley Crue. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’80, οι Crue είχαν ήδη ζήσει σαν ροκ σταρ για σχεδόν οκτώ χρόνια και είχαν περιοδεύσει σε όλο τον κόσμο. Αλλά, δεν μας είχαν δώσει ακόμα το καλύτερό τους.

Τα κακά παιδιά από το Λος Άντζελες είχαν το μερίδιο της επιτυχίας αλλά και της τραγωδίας που τους αναλογούσε μεταξύ της πρώτης τους κυκλοφορίας, του Too Fast for Love του 1981, και του Dr. Feelgood του 1989. Ο Vince Neil ενεπλάκη σε ένα θανατηφόρο αυτοκινητιστικό ατύχημα που κόστισε τη ζωή του στον ντράμερ των Hanoi Rocks, Razzle. Το Theatre of Pain του 1985 δέχτηκε σκληρή κριτική από τον Τύπο και ο Nikki Sixx πέθανε, αλλά τελικά αναβίωσε, το 1987.

Το Dr. Feelgood κυκλοφόρησε την 1η Σεπτεμβρίου 1989 και θεωρείται από τους περισσότερους ως το δυνατότερο άλμπουμ του συγκροτήματος μέχρι σήμερα. Ενώ το ομώνυμο κομμάτι και το “Kickstart My Heart” περιστρέφονταν γύρω από τις μάχες της μπάντας με τον εθισμό και την τρομάρα του Sixx για το θάνατο, τα υμνητικά κομμάτια όπως τα “Rattlesnake Shake”, “Same Ol’ Situation (S.O.S.)” και “Don’t Go Away Mad (Just Go Away)” έγιναν επίσης αμέσως αγαπημένα των οπαδών.

Έχουν περάσει 31 ολόκληρα χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε το εμβληματικό άλμπουμ και έκλεισε τη δεκαετία με πάταγο. Το συγκρότημα είχε μια σύντομη περίοδο με τον John Corabi στα φωνητικά και ο Tommy Lee αποχώρησε επίσης για ένα διάστημα. Τελικά όμως ξαναβρήκαν τους τέσσερις βασικούς, ξεκίνησαν μια τελευταία παγκόσμια περιοδεία μετά την υπογραφή συμφωνίας παύσης της περιοδείας το 2015 και κυκλοφόρησαν τη βιογραφική ταινία “The Dirt” νωρίτερα φέτος. Μπορεί να μην είναι πια ενεργό συγκρότημα που περιοδεύει, αλλά η κληρονομιά των Dr. Feelgood δεν θα σβήσει ποτέ.

Ακολουθούν 10 γεγονότα που μπορεί να μην γνωρίζατε για το άλμπουμ.

1. Ήταν το πρώτο τους άλμπουμ που ηχογραφήθηκε νηφάλια.

Ανάμεσα στα επακόλουθα της συντριβής του Neil και του φόβου του Sixx για θάνατο, η πραγματικότητα άρχισε επιτέλους να μπαίνει στο μυαλό των Motley Crue – αν δεν συμμαζεύονταν, η καριέρα τους θα τελείωνε και θα μπορούσαν να καταλήξουν να πεθάνουν (οριστικά). Έτσι, η μπάντα καθάρισε πριν μπει στο στούντιο και πραγματικά διοχέτευσε την ενέργειά της στη μουσική, η οποία προφανώς ακούγεται.

2. Το αυθεντικό “Dr. Feelgood”.

Το παρατσούκλι “Dr. Feelgood” δόθηκε αρχικά στον Dr. Max Jacobson από τη μυστική υπηρεσία κατά τη διάρκεια της προεδρίας του John F. Kennedy. Ο Jacobson ήταν γνωστός για τη χορήγηση αμφεταμίνης σε επιφανείς πελάτες όπως οι Kennedy, η Marilyn Monroe, ο Elvis Presley και άλλοι, μέσω ένεσης.

Τελικά έχασε την άδειά του… δόξα τω Θεώ.

3. Ενέπνευσε τους Metallica.

Ο παραγωγός Bob Rock συνεργάστηκε με τους Motley Crue για το άλμπουμ και ο αστρικός ήχος των ντραμς του Tommy Lee ενέπνευσε τον Lars Ulrich των Metallica να τον προσλάβει για την παραγωγή του The Black Album.

4. Αναφέρεται στο παρελθόν τους.

Στο τραγούδι “Don’t Go Away Mad (Just Go Away)”, υπάρχει ένας στίχος που λέει “I knew it all along / I’d have to write this song / Too young to fall in love / Guess we knew it all along”, το οποίο αποτελεί αναφορά στην πρώιμη επιτυχία τους “Too Young to Fall in Love”.

5. Το ομώνυμο κομμάτι ήταν αρχικά πολύ διαφορετικό.

Ο Sixx, ο οποίος έγραψε σχεδόν όλη τη μουσική των Motley Crue, είχε εντελώς άλλους στίχους για το τραγούδι “Dr. Feelgood”. Είπε στο Rolling Stone γύρω στην 20η επέτειο του άλμπουμ: “Είχε ένα εντελώς διαφορετικό θέμα. Ονομαζόταν ‘Dr. Feelgood’, αλλά ήταν τελείως διαφορετικό στιχουργικά. Στο τέλος ήταν εμπνευσμένο από τους εμπόρους ναρκωτικών”.

6. Πήρε ένα παπούτσι.

Το 2008, η Nike κυκλοφόρησε ένα αναμνηστικό αθλητικό παπούτσι “Dunk High”, το οποίο είχε χρώμα που αντιστοιχούσε στο θέμα του εξωφύλλου του άλμπουμ – διαφορετικές αποχρώσεις του πράσινου, του φιδιού και του κόκκινου.

7. Διαθέτει guest εμφανίσεις όλων των αστέρων.

Ο Steven Tyler των Aerosmith τραγούδησε δεύτερα φωνητικά στο κομμάτι “Sticky Sweet” και ο Robin Zander των Cheap Trick τραγούδησε στο “She Goes Down”.

8. Τα πήγε καλά στα charts.

Ανέβηκε στο Νο. 1 του Billboard 200 και πέρασε συνολικά 109 εβδομάδες στο chart. Κέρδισε επίσης το βραβείο καλύτερου Hard Rock/Heavy Metal άλμπουμ της χρονιάς στα American Music Awards του 1991.

9. Vince Neil στην κιθάρα.

Ο Neil έπαιξε κιθάρα σε μερικά τραγούδια του άλμπουμ, όπως τα “Don’t Go Away Mad (Just Go Away)” και “Same Ol’ Situation (S.O.S.)”, και έπαιξε και ζωντανά.

10. Δίνει ένα νεύμα στους Beatles.

Η μελωδία στο τέλος του “Slice of Your Pie” βασίζεται στο κομμάτι των Beatles, “I Want You (She’s So Heavy)”.

Neil played guitar on some songs on the album, including “Don’t Go Away Mad (Just Go Away)” and “Same Ol’ Situation (S.O.S.),” and played live too.

 

Featured

O Bruce Dickinson τράβηξε από τα μαλλιά οπαδό και τον έδιωξε από τη σκηνή

Published

on

Οι Iron Maiden περιοδεύουν αυτή την εποχή στην Αμερική και κατά τη διάρκεια της εμφάνισης τους στο Anaheim ο Bruce Dickinson αναγκάστηκε εκτός από το τραγούδι να αναλάβει και την ασφάλεια, που ήταν εξαφανισμένη.

Ένας τύπος κατάφερε να ανέβει ανενόχλητος στη σκηνή, άρχισε τα καραγκιοζιλίκια και δεν έδειξε να πτοείται όταν ο Bruce Dickinson ενώ τραγουδούσε του έκανε νοήματα να φύγει. Έτσι, ο τραγουδιστής των Maiden ανέλαβε δράση και αφού ακόμα δεν είχε εμφανιστεί κανένας άνθρωπος της ασφάλειας, έπιασε τον οπαδό από τα μαλλιά και τον έσυρε στο πίσω μέρος.

Επέστρεψε αμέσως χωρίς να σταματήσει καθόλου την εμφάνιση του συγκροτήματος, ίσως γιατί έπαιζαν το Aces High που έριχνε και την αυλαία. Δεν χρειάζεται να θυμίσουμε ότι το καλοκαίρι που μας πέρασε ο Bruce εκνευρίστηκε πολύ περισσότερο στην εμφάνιση τους στη χώρα μας με τα καπνογόνα και έχασε το μισό Number of the Beast.

Continue Reading

Featured

Οι Metallica ανακοίνωσαν την φιλανθρωπική συναυλία Helping Hands στο Los Angeles

Published

on

Οι Metallica και «ειδικοί προσκεκλημένοι» του θα ανέβουν στη σκηνή στο Microsoft Theatre, στο Λος Άντζελες στις 16 Δεκεμβρίου για να τραγουδήσουν και θα πραγματοποιηθεί δημοπρασία αντικειμένων και εμπειριών.

Όλα τα έσοδα θα διατεθούν στην οργάνωση του συγκροτήματος «All Within My Hands» που έχει αποστολή «τη δημιουργία βιώσιμων κοινοτήτων» μέσω της εκπαίδευσης του εργατικού δυναμικού, της αντιμετώπισης της πείνας και της παροχής άλλων «σημαντικών υπηρεσιών σε τοπικό επίπεδο»

Η πρώτη συναυλία «Helping Hands» πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2018 στο Σαν Φρανσίσκο. Τον Νοέμβριο του 2020 οι Metallica διοργάνωσαν αντίστοιχη συναυλία απομακρυσμένα, η οποία μεταδόθηκε μέσω streaming.

Continue Reading

Featured

8 μουσικά συγκροτήματα που επηρέασαν το nu-metal

Published

on

Για οποιονδήποτε λόγο, το nu-metal είναι ένα αρκετά πολωτικό υποείδος της heavy music. Αν και έχουμε μια αρκετά καλή γενική ιδέα για το ποιες μπάντες ανήκουν στην κατηγορία, οι γραμμές είναι λίγο πιο θολές όταν πρόκειται για το ποιος την επηρέασε.

Αν και πολλοί από τους καλλιτέχνες που εμπίπτουν στην κατηγορία – μεταξύ αυτών οι Korn, οι Slipknot και οι Deftones – έχουν αρχίσει να αποδέχονται τη σύνδεση τα τελευταία χρόνια ενώ παλαιότερα την καταδίκαζαν. Όλοι τους ήταν ανένδοτοι στη διατήρηση της δικής τους μοναδικής ταυτότητας και δεν ήθελαν να ταξινομηθούν με κανέναν άλλον, λες και το να τους χτυπήσουν μια ταμπέλα είναι κατάρα. Παρομοίως, πολλοί από τους μουσικούς που έθεσαν τις βάσεις για το ξεκίνημα του nu-metal αρνούνται να αναλάβουν μια τέτοια ευθύνη.

Το nu-metal συνδυάζει στοιχεία ραπ με funk, ροκ και metal. Ως εκ τούτου, οι καλλιτέχνες που συνέβαλαν στην έμπνευσή του προέρχονταν από μια ποικιλία διαφορετικών υποβάθρων. Τα συγκροτήματα ραπ έπαιξαν ρόλο, όπως και τα συγκροτήματα funk, groove και thrash metal. Η συγχώνευση αυτών των ειδών οδήγησε σε κάτι που δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακριβώς metal, αλλά ούτε και απλά hip-hop.

8 μουσικά συγκροτήματα που επηρέασαν το nu-metal

Run-D.M.C.

Οι Run-D.M.C. αναφέρονται συχνά ως ένας από τους πρώτους που επηρέασαν το nu-metal. Πολλοί από τους μεταγενέστερους καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με τη nu-metal σκηνή πήραν μουσική έμπνευση από τη hip-hop στάση των Run-D.M.C., το ραπ συγκρότημα έκανε επίσης μια συνεργασία που άλλαξε το παιχνίδι με τον Steven Tyler και τον Joe Perry το 1986 για μια διασκευή του “Walk This Way” των Aerosmith – η οποία μάλιστα προτάθηκε από τον παραγωγό Rick Rubin.

Η επανασχεδιασμένη εκδοχή του κομματιού είναι ένα από τα πρώτα παραδείγματα ενός πραγματικού rap-rock τραγουδιού. Βοήθησε να ανοίξει το δρόμο για άλλες συνεργασίες και συγκροτήματα ραπ-ροκ γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ του ραπ και του ροκ κοινού

Beastie Boys

Οι Beastie Boys ήταν ένα άλλο συγκρότημα χιπ-χοπ που συνδέθηκε με τον Rick Rubin. Γνώρισαν τον παραγωγό όταν ήταν ακόμα DJ, πριν από τη δημιουργία της Def Jam το 1984. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους Licensed to Ill έγινε ο πρώτος ραπ δίσκος που έφτασε στην κορυφή του Billboard 200. Υπήρχαν και μερικοί ροκ και μέταλ δεσμοί, όπως η εμφάνιση του Kerry King των Slayer στο τραγούδι “No Sleep Till Brooklyn”.

Το metal-συνδυασμένο sampling σε συνδυασμό με τη ραπ μουσική λειτούργησε ως έμπνευση για πολλούς καλλιτέχνες που συνέβαλαν αργότερα στο nu-metal είδος, συμπεριλαμβανομένου του Kid Rock.

Pantera

Σε αντίθεση με τα δύο προαναφερθέντα συγκροτήματα, οι Pantera επηρέασαν το metal στοιχείο του nu-metal, καθώς θεωρούνται ένα groove metal συγκρότημα. Ο δίσκος τους Vulgar Display of Power του 1992, ειδικότερα, είχε τη μεγαλύτερη επίδραση στο nu-metal από όλα τα άλλα άλμπουμ τους. Ονομάστηκε ως τεράστια επιρροή από μέλη των Korn, Deftones, Slipknot και πολλών άλλων.

Ο frontman των Korn, Jonathan Davis, συγκινήθηκε πολύ από το Vulgar Display of Power – το ανέφερε ως τον δίσκο που τον έκανε να θέλει να ακολουθήσει καριέρα στη heavy μουσική.

Public Enemy

Οι Public Enemy ήταν ένα άλλο συγκρότημα ραπ που ήταν εξαιρετικά σημαντικό για την κουλτούρα του χιπ-χοπ. Αλλά αφού ο Chuck D παρακολούθησε μια συναυλία των thrash titans Anthrax, αποφάσισε να τους αναφέρει ονομαστικά στο “Bring the Noise”, το οποίο περιλαμβανόταν στο δεύτερο άλμπουμ των Public Enemy It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back. Με τη σειρά τους, οι Anthrax πρότειναν μια συνεργασία μεταξύ τους και ηχογράφησαν μια metal εκδοχή του “Bring the Noise” στην οποία εμφανίστηκαν οι ράπερ.

Helmet

Η συμβολή των Helmet στα θεμέλια του nu-metal ήταν λίγο πιο εξελιγμένη από το να ραπάρουν απλά πάνω σε βαριά μουσική. Χρησιμοποίησαν drop-tuning, περίεργες χρονικές υπογραφές και πολλή παραμόρφωση. Συμπτωματικά, όλα αυτά είναι στοιχεία που μπορούν επίσης να αποδοθούν στο grunge, το οποίο κορυφώθηκε λίγα χρόνια πριν από την άφιξη του nu-metal, αλλά αυτό που ξεχώριζε τον ήχο που δημιούργησαν οι Helmet ήταν το στακάτο κιθαριστικό riffing που ακούγεται στα περισσότερα τραγούδια τους.

Ως εκ τούτου, επηρέασαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τη βαρύτητα της nu-metal μουσικής. Ο frontman Page Hamilton, όπως είναι αναμενόμενο, δεν θέλει να θεωρείται υπεύθυνος για τη δημιουργία του nu-metal, σύμφωνα με μια συνέντευξη που έδωσε στο Invisible Oranges το 2010.

Faith No More

Οι Faith No More επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό πολλά διαφορετικά συγκροτήματα που αναδείχθηκαν τη δεκαετία του ’90, αλλά κυρίως συγκροτήματα εναλλακτικής ροκ και, φυσικά, nu-metal. Η μεγαλύτερη συνεισφορά τους στο rap rock ήταν το single “Epic” από το άλμπουμ τους The Real Thing του 1989, στο οποίο ο Mike Patton ραπάρει κατά τη διάρκεια των στίχων. Ωστόσο, το μελωδικό και funk-οδηγούμενο υλικό τους είχε επίδραση και σε μεταγενέστερους καλλιτέχνες, ειδικά στους Korn και τους Slipknot. Το Angel Dust, ο διάδοχος του The Real Thing, είχε επίσης nu-metal στοιχεία.

Rage Against the Machine

Οι Rage Against the Machine έπαιξαν αναμφίβολα μεγάλο ρόλο στην επιρροή του nu-metal. Η μουσική τους συνδύασε το hip-hop, το hard rock και το funk metal σε έναν ενιαίο ήχο, και είναι ίσως το πρώτο συγκρότημα που έρχεται στο μυαλό των ανθρώπων όταν σκέφτονται καθόλου “rap-metal”.

Korn

Σίγουρα, οι Korn μπορούν ουσιαστικά να χαρακτηριστούν ως ένα από τα πρώτα πραγματικά nu-metal συγκροτήματα, αλλά έπαιξαν επίσης μεγάλο ρόλο στην επιρροή του. Η επιτυχία τους άνοιξε τις πόρτες για τόσα άλλα συγκροτήματα που ήρθαν μετά από αυτούς, έστω και λίγα χρόνια αργότερα. Η εξαιρετικά σκοτεινή και μερικές φορές ενοχλητική θεματολογία των τραγουδιών τους βοήθησε να ανοίξουν οι πόρτες για άλλους καλλιτέχνες να είναι το ίδιο ανοιχτοί και ευάλωτοι αργότερα.

Στην αρχή, βέβαια, απεχθάνονταν να τους φορτώνουν μια ταμπέλα. Αλλά τώρα, τα μέλη φαίνεται να αναπολούν με αγάπη το ξεκίνημά τους στη δεκαετία του ’90 και είναι περήφανοι που έπαιξαν ρόλο στο να σπάσουν πόρτες.

“Είναι πολύ ωραίο να λες ότι βοηθήσαμε στην εφεύρεση κάποιου είδους κινήματος, αυτό είναι αρκετά τρελό. Το τελευταίο μεγάλο κίνημα ήμασταν εμείς. Άλλες μπάντες βοήθησαν στην πορεία, αλλά εμείς ήμασταν η αιχμή του δόρατος σε όλο αυτό”, δήλωσε ο frontman Jonathan Davis στο Kerrang! το 2019.

Continue Reading

Trending