BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Stage News - ECPv6.15.17//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-ORIGINAL-URL:https://stagenews.gr
X-WR-CALDESC:Events for Stage News
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20240331T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20241027T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20250330T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20251026T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20260329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20261025T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20250225T210000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20250225T220000
DTSTAMP:20260417T172710
CREATED:20250109T094339Z
LAST-MODIFIED:20250109T094348Z
UID:10007489-1740517200-1740520800@stagenews.gr
SUMMARY:'Οστια - αυτό είναι το Σώμα μου
DESCRIPTION:‘Οστια – αυτό είναι το Σώμα μου \nΜια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του ποιητή\nκαι σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι \nΜε αφορμή τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του στις 2 Νοεμβρίου\, 1975 \nΑπό τη Δευτέρα 27/1\nκαι κάθε Δευτέρα και Τρίτη\,\nγια 10 παραστάσεις\,\nστο Υπόγειο\nτου Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν\n(Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα) \nΗ κόλαση του Δάντη ήταν η ποίηση της προσωπικής του ζωής. Ο παράδεισος\, η άλλη\, η φωτεινή της εκδοχή\, της δημιουργίας. Το καθαρτήριο\, η ίδια η ιστορία του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αυτή τη ζωή\, αυτή την ιστορία\, αυτή τη δημιουργία προσεγγίζει η παράσταση “Όστια – Αυτό είναι το σώμα μου”\, μέσα από τις αφηγήσεις πέντε γυναικών\, εμπνευσμένων από τις αντίστοιχες ηρωίδες του κινηματογραφικού του έργου. Μαρία\, Μάμα Ρόμα\, Ιοκάστη\, Εμίλια – η υπηρέτρια\, Μήδεια\, που υποδύεται η Λουκία Μιχαλοπούλου\, που συν-σκηνοθετεί την παράσταση μαζί με τον Αντρέα Μαντά\, που είχε την αρχική ιδέα και υπογράφει και το κείμενο. \nΠρόκειται για μια παράσταση που εστιάζει σε ό\,τι έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων\, ατομικά και συλλογικά: Τι συνδέει αυτές τις γυναίκες μεταξύ τους; Ένας πατέρας. Το ίδιο χώμα. Είναι\, στην ουσία\, το ίδιο πρόσωπο. Θα μπορούσαν να είναι όλες τους η Σουζάνα\, η μάνα του Παζολίνι. \nΣτο έργο του\, οι ηρωίδες του Παζολίνι δεν ήταν ποτέ εξαρχής “ώριμες” αλλά “μαθητευόμενες”\, που πριν μπουν για τα καλά στην περιπλάνηση περνούσαν από ένα στάδιο μύησης\, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τέλος τις έβρισκε πιο πεφωτισμένες. Στις καλειδοσκοπικές πορείες τους μετέφεραν λιοντάρια και βουνά\, κλαμένη αγάπη\, τη στάχτη της ηδονής\, απατηλή ελπίδα\, ατέρμονη. Το όνειρο. Αυτήν την πρόγευση θανάτου. Χαραυγές και ηλιοβασιλέματα. \n“Ο χάρτης της πόλης/ της νύχτας/ της αδερφής/ του πετσιού μου/ ο απόλυτος σύντροφος/ της σκιάς μου.” \nΣτη σύντομη ζωή του\, ο Ιταλός δημιουργός ίσως να ήταν ο μοναδικός που κατάφερε μια απόλυτη σύνδεση ανάμεσα στο πεζογραφικό-ποιητικό και κινηματογραφικό του έργο\, προεκτείνοντας το ένα μέσα στο άλλο\, σε σημείο τέτοιο που να καταργούνται τα όρια ανάμεσα στην τέχνη του λόγου και της κινούμενης εικόνας. Και αυτό γινόταν με μια λιτότητα και μια αίσθηση της έλλειψης που μόνο άναυδο σε αφήνει ακόμα και σήμερα. \nΣαν άλλος Πρόσπερο\, ο Παζολίνι\, είδε να ξεδιπλώνονται εντός του νου του ιμπρεσιονιστικοί πίνακες\, όπως εκείνα τα γιαπωνέζικα λουλούδια που ανοίγουν μέσα στο νερό\, και με τα σύμβολα πάντα παρόντα στη σκέψη και τη δημιουργία του\, να αποτελούν ταυτόχρονα αφορμή για περιπλάνηση αλλά και για νέα τραύματα. \nΓια το τέλος του στην Όστια ισχύει αυτό που γράφει ο Shakespeare στην “Τρικυμία” του: “σ’ αυτό το τέλος\, όποιος πεθαίνει τα ξοφλάει όλα” – χωρίς να αφήνει πίσω του κανένα χρέος. Το χρέος είναι δικό μας. Ο πολιτισμός ίσως να είναι τελικά\, όπως υποστηρίζει και ο Φρόιντ\, πηγή δυστυχίας. Και μια κοινωνία που καταπιέζει τη λειτουργία του ενστίκτου και στρεβλώνει τον μηχανισμό\, τον ηδονοπαραγωγό μηχανισμό\, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί δυστυχισμένα άτομα\, που συγκεντρώνονται για να συζητήσουν σε ένα λάθος πλαίσιο\, με λάθος μέσα. Ο μυστικισμός της ζωής δεν κοινοποιείται. Στοχασμός και τόλμη απαιτούνται\, σαν αυτά που μας προσέφερε απλόχερα ο Ιταλός δημιουργός. \n“Το όνειρο είναι βάρκα που θέλει να βγεί από το ένα ποτάμι στο άλλο και αυτή η προσπάθεια του να βγεί στ’ ανοιχτά είναι η καρδιά μου που θέλω να γίνει ένα χρυσόμηλο και να στολίσει το τραπέζι μας που ήδη λάμπει σαν χρυσή σφαίρα.” \nΜαζί με τη Λουκία Μιχαλοπούλου\, που δίνει\, με τη χαρακτηριστική\, μεστή και ταυτόχρονα υπερβατική της ερμηνεία\, σάρκα και οστά στις πέντε γυναίκες της παράστασης\, οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος και Γαβριήλ Ζήσης. \n  \nΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ \nΣύλληψη\, Κείμενο\, Σχεδιασμός ήχου: Αντρέας Μαντάς\nΣκηνοθεσία: Λουκία Μιχαλοπούλου\, Αντρέας Μαντάς\nΣκηνικά: Μαργαρίτα Πέτροβα\nΦωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας\nΕνδυματολόγος: Ελένη Κοζάου\nΕπιμέλεια κίνησης: Αλέξης Φουσέκης \nΕρμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου\nΣυμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος & Γαβριήλ Ζήσης \nΟργάνωση παραγωγής – Επικοινωνία στα media: Τίνα Παππά \nΜια συμπαραγωγή της Amor Omnia Productions και του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. \n\nΕισιτήρια:\nΑπό 12 ευρώ\n(early bird tickets – διατίθενται για περιορισμένο χρονικό διάστημα) \nΠροπώληση εισιτηρίων δίκτυο more.com \n\n 
URL:https://stagenews.gr/event/ostia-afto-einai-to-soma-mou/2025-02-25/
LOCATION:Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν\, Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα\, Αττική\, Ελλάδα
CATEGORIES:Παραστάσεις Αθήνα
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://stagenews.gr/wp-content/uploads/2025/01/ostia.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20250224T210000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20250224T220000
DTSTAMP:20260417T172710
CREATED:20250109T094339Z
LAST-MODIFIED:20250109T094348Z
UID:10007488-1740430800-1740434400@stagenews.gr
SUMMARY:'Οστια - αυτό είναι το Σώμα μου
DESCRIPTION:‘Οστια – αυτό είναι το Σώμα μου \nΜια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του ποιητή\nκαι σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι \nΜε αφορμή τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του στις 2 Νοεμβρίου\, 1975 \nΑπό τη Δευτέρα 27/1\nκαι κάθε Δευτέρα και Τρίτη\,\nγια 10 παραστάσεις\,\nστο Υπόγειο\nτου Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν\n(Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα) \nΗ κόλαση του Δάντη ήταν η ποίηση της προσωπικής του ζωής. Ο παράδεισος\, η άλλη\, η φωτεινή της εκδοχή\, της δημιουργίας. Το καθαρτήριο\, η ίδια η ιστορία του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αυτή τη ζωή\, αυτή την ιστορία\, αυτή τη δημιουργία προσεγγίζει η παράσταση “Όστια – Αυτό είναι το σώμα μου”\, μέσα από τις αφηγήσεις πέντε γυναικών\, εμπνευσμένων από τις αντίστοιχες ηρωίδες του κινηματογραφικού του έργου. Μαρία\, Μάμα Ρόμα\, Ιοκάστη\, Εμίλια – η υπηρέτρια\, Μήδεια\, που υποδύεται η Λουκία Μιχαλοπούλου\, που συν-σκηνοθετεί την παράσταση μαζί με τον Αντρέα Μαντά\, που είχε την αρχική ιδέα και υπογράφει και το κείμενο. \nΠρόκειται για μια παράσταση που εστιάζει σε ό\,τι έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων\, ατομικά και συλλογικά: Τι συνδέει αυτές τις γυναίκες μεταξύ τους; Ένας πατέρας. Το ίδιο χώμα. Είναι\, στην ουσία\, το ίδιο πρόσωπο. Θα μπορούσαν να είναι όλες τους η Σουζάνα\, η μάνα του Παζολίνι. \nΣτο έργο του\, οι ηρωίδες του Παζολίνι δεν ήταν ποτέ εξαρχής “ώριμες” αλλά “μαθητευόμενες”\, που πριν μπουν για τα καλά στην περιπλάνηση περνούσαν από ένα στάδιο μύησης\, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τέλος τις έβρισκε πιο πεφωτισμένες. Στις καλειδοσκοπικές πορείες τους μετέφεραν λιοντάρια και βουνά\, κλαμένη αγάπη\, τη στάχτη της ηδονής\, απατηλή ελπίδα\, ατέρμονη. Το όνειρο. Αυτήν την πρόγευση θανάτου. Χαραυγές και ηλιοβασιλέματα. \n“Ο χάρτης της πόλης/ της νύχτας/ της αδερφής/ του πετσιού μου/ ο απόλυτος σύντροφος/ της σκιάς μου.” \nΣτη σύντομη ζωή του\, ο Ιταλός δημιουργός ίσως να ήταν ο μοναδικός που κατάφερε μια απόλυτη σύνδεση ανάμεσα στο πεζογραφικό-ποιητικό και κινηματογραφικό του έργο\, προεκτείνοντας το ένα μέσα στο άλλο\, σε σημείο τέτοιο που να καταργούνται τα όρια ανάμεσα στην τέχνη του λόγου και της κινούμενης εικόνας. Και αυτό γινόταν με μια λιτότητα και μια αίσθηση της έλλειψης που μόνο άναυδο σε αφήνει ακόμα και σήμερα. \nΣαν άλλος Πρόσπερο\, ο Παζολίνι\, είδε να ξεδιπλώνονται εντός του νου του ιμπρεσιονιστικοί πίνακες\, όπως εκείνα τα γιαπωνέζικα λουλούδια που ανοίγουν μέσα στο νερό\, και με τα σύμβολα πάντα παρόντα στη σκέψη και τη δημιουργία του\, να αποτελούν ταυτόχρονα αφορμή για περιπλάνηση αλλά και για νέα τραύματα. \nΓια το τέλος του στην Όστια ισχύει αυτό που γράφει ο Shakespeare στην “Τρικυμία” του: “σ’ αυτό το τέλος\, όποιος πεθαίνει τα ξοφλάει όλα” – χωρίς να αφήνει πίσω του κανένα χρέος. Το χρέος είναι δικό μας. Ο πολιτισμός ίσως να είναι τελικά\, όπως υποστηρίζει και ο Φρόιντ\, πηγή δυστυχίας. Και μια κοινωνία που καταπιέζει τη λειτουργία του ενστίκτου και στρεβλώνει τον μηχανισμό\, τον ηδονοπαραγωγό μηχανισμό\, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί δυστυχισμένα άτομα\, που συγκεντρώνονται για να συζητήσουν σε ένα λάθος πλαίσιο\, με λάθος μέσα. Ο μυστικισμός της ζωής δεν κοινοποιείται. Στοχασμός και τόλμη απαιτούνται\, σαν αυτά που μας προσέφερε απλόχερα ο Ιταλός δημιουργός. \n“Το όνειρο είναι βάρκα που θέλει να βγεί από το ένα ποτάμι στο άλλο και αυτή η προσπάθεια του να βγεί στ’ ανοιχτά είναι η καρδιά μου που θέλω να γίνει ένα χρυσόμηλο και να στολίσει το τραπέζι μας που ήδη λάμπει σαν χρυσή σφαίρα.” \nΜαζί με τη Λουκία Μιχαλοπούλου\, που δίνει\, με τη χαρακτηριστική\, μεστή και ταυτόχρονα υπερβατική της ερμηνεία\, σάρκα και οστά στις πέντε γυναίκες της παράστασης\, οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος και Γαβριήλ Ζήσης. \n  \nΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ \nΣύλληψη\, Κείμενο\, Σχεδιασμός ήχου: Αντρέας Μαντάς\nΣκηνοθεσία: Λουκία Μιχαλοπούλου\, Αντρέας Μαντάς\nΣκηνικά: Μαργαρίτα Πέτροβα\nΦωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας\nΕνδυματολόγος: Ελένη Κοζάου\nΕπιμέλεια κίνησης: Αλέξης Φουσέκης \nΕρμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου\nΣυμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος & Γαβριήλ Ζήσης \nΟργάνωση παραγωγής – Επικοινωνία στα media: Τίνα Παππά \nΜια συμπαραγωγή της Amor Omnia Productions και του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. \n\nΕισιτήρια:\nΑπό 12 ευρώ\n(early bird tickets – διατίθενται για περιορισμένο χρονικό διάστημα) \nΠροπώληση εισιτηρίων δίκτυο more.com \n\n 
URL:https://stagenews.gr/event/ostia-afto-einai-to-soma-mou/2025-02-24/
LOCATION:Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν\, Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα\, Αττική\, Ελλάδα
CATEGORIES:Παραστάσεις Αθήνα
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://stagenews.gr/wp-content/uploads/2025/01/ostia.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20250218T210000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20250218T220000
DTSTAMP:20260417T172710
CREATED:20250109T094339Z
LAST-MODIFIED:20250109T094348Z
UID:10007487-1739912400-1739916000@stagenews.gr
SUMMARY:'Οστια - αυτό είναι το Σώμα μου
DESCRIPTION:‘Οστια – αυτό είναι το Σώμα μου \nΜια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του ποιητή\nκαι σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι \nΜε αφορμή τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του στις 2 Νοεμβρίου\, 1975 \nΑπό τη Δευτέρα 27/1\nκαι κάθε Δευτέρα και Τρίτη\,\nγια 10 παραστάσεις\,\nστο Υπόγειο\nτου Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν\n(Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα) \nΗ κόλαση του Δάντη ήταν η ποίηση της προσωπικής του ζωής. Ο παράδεισος\, η άλλη\, η φωτεινή της εκδοχή\, της δημιουργίας. Το καθαρτήριο\, η ίδια η ιστορία του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αυτή τη ζωή\, αυτή την ιστορία\, αυτή τη δημιουργία προσεγγίζει η παράσταση “Όστια – Αυτό είναι το σώμα μου”\, μέσα από τις αφηγήσεις πέντε γυναικών\, εμπνευσμένων από τις αντίστοιχες ηρωίδες του κινηματογραφικού του έργου. Μαρία\, Μάμα Ρόμα\, Ιοκάστη\, Εμίλια – η υπηρέτρια\, Μήδεια\, που υποδύεται η Λουκία Μιχαλοπούλου\, που συν-σκηνοθετεί την παράσταση μαζί με τον Αντρέα Μαντά\, που είχε την αρχική ιδέα και υπογράφει και το κείμενο. \nΠρόκειται για μια παράσταση που εστιάζει σε ό\,τι έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων\, ατομικά και συλλογικά: Τι συνδέει αυτές τις γυναίκες μεταξύ τους; Ένας πατέρας. Το ίδιο χώμα. Είναι\, στην ουσία\, το ίδιο πρόσωπο. Θα μπορούσαν να είναι όλες τους η Σουζάνα\, η μάνα του Παζολίνι. \nΣτο έργο του\, οι ηρωίδες του Παζολίνι δεν ήταν ποτέ εξαρχής “ώριμες” αλλά “μαθητευόμενες”\, που πριν μπουν για τα καλά στην περιπλάνηση περνούσαν από ένα στάδιο μύησης\, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τέλος τις έβρισκε πιο πεφωτισμένες. Στις καλειδοσκοπικές πορείες τους μετέφεραν λιοντάρια και βουνά\, κλαμένη αγάπη\, τη στάχτη της ηδονής\, απατηλή ελπίδα\, ατέρμονη. Το όνειρο. Αυτήν την πρόγευση θανάτου. Χαραυγές και ηλιοβασιλέματα. \n“Ο χάρτης της πόλης/ της νύχτας/ της αδερφής/ του πετσιού μου/ ο απόλυτος σύντροφος/ της σκιάς μου.” \nΣτη σύντομη ζωή του\, ο Ιταλός δημιουργός ίσως να ήταν ο μοναδικός που κατάφερε μια απόλυτη σύνδεση ανάμεσα στο πεζογραφικό-ποιητικό και κινηματογραφικό του έργο\, προεκτείνοντας το ένα μέσα στο άλλο\, σε σημείο τέτοιο που να καταργούνται τα όρια ανάμεσα στην τέχνη του λόγου και της κινούμενης εικόνας. Και αυτό γινόταν με μια λιτότητα και μια αίσθηση της έλλειψης που μόνο άναυδο σε αφήνει ακόμα και σήμερα. \nΣαν άλλος Πρόσπερο\, ο Παζολίνι\, είδε να ξεδιπλώνονται εντός του νου του ιμπρεσιονιστικοί πίνακες\, όπως εκείνα τα γιαπωνέζικα λουλούδια που ανοίγουν μέσα στο νερό\, και με τα σύμβολα πάντα παρόντα στη σκέψη και τη δημιουργία του\, να αποτελούν ταυτόχρονα αφορμή για περιπλάνηση αλλά και για νέα τραύματα. \nΓια το τέλος του στην Όστια ισχύει αυτό που γράφει ο Shakespeare στην “Τρικυμία” του: “σ’ αυτό το τέλος\, όποιος πεθαίνει τα ξοφλάει όλα” – χωρίς να αφήνει πίσω του κανένα χρέος. Το χρέος είναι δικό μας. Ο πολιτισμός ίσως να είναι τελικά\, όπως υποστηρίζει και ο Φρόιντ\, πηγή δυστυχίας. Και μια κοινωνία που καταπιέζει τη λειτουργία του ενστίκτου και στρεβλώνει τον μηχανισμό\, τον ηδονοπαραγωγό μηχανισμό\, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί δυστυχισμένα άτομα\, που συγκεντρώνονται για να συζητήσουν σε ένα λάθος πλαίσιο\, με λάθος μέσα. Ο μυστικισμός της ζωής δεν κοινοποιείται. Στοχασμός και τόλμη απαιτούνται\, σαν αυτά που μας προσέφερε απλόχερα ο Ιταλός δημιουργός. \n“Το όνειρο είναι βάρκα που θέλει να βγεί από το ένα ποτάμι στο άλλο και αυτή η προσπάθεια του να βγεί στ’ ανοιχτά είναι η καρδιά μου που θέλω να γίνει ένα χρυσόμηλο και να στολίσει το τραπέζι μας που ήδη λάμπει σαν χρυσή σφαίρα.” \nΜαζί με τη Λουκία Μιχαλοπούλου\, που δίνει\, με τη χαρακτηριστική\, μεστή και ταυτόχρονα υπερβατική της ερμηνεία\, σάρκα και οστά στις πέντε γυναίκες της παράστασης\, οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος και Γαβριήλ Ζήσης. \n  \nΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ \nΣύλληψη\, Κείμενο\, Σχεδιασμός ήχου: Αντρέας Μαντάς\nΣκηνοθεσία: Λουκία Μιχαλοπούλου\, Αντρέας Μαντάς\nΣκηνικά: Μαργαρίτα Πέτροβα\nΦωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας\nΕνδυματολόγος: Ελένη Κοζάου\nΕπιμέλεια κίνησης: Αλέξης Φουσέκης \nΕρμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου\nΣυμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος & Γαβριήλ Ζήσης \nΟργάνωση παραγωγής – Επικοινωνία στα media: Τίνα Παππά \nΜια συμπαραγωγή της Amor Omnia Productions και του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. \n\nΕισιτήρια:\nΑπό 12 ευρώ\n(early bird tickets – διατίθενται για περιορισμένο χρονικό διάστημα) \nΠροπώληση εισιτηρίων δίκτυο more.com \n\n 
URL:https://stagenews.gr/event/ostia-afto-einai-to-soma-mou/2025-02-18/
LOCATION:Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν\, Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα\, Αττική\, Ελλάδα
CATEGORIES:Παραστάσεις Αθήνα
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://stagenews.gr/wp-content/uploads/2025/01/ostia.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20250217T210000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20250217T220000
DTSTAMP:20260417T172710
CREATED:20250109T094339Z
LAST-MODIFIED:20250109T094348Z
UID:10007486-1739826000-1739829600@stagenews.gr
SUMMARY:'Οστια - αυτό είναι το Σώμα μου
DESCRIPTION:‘Οστια – αυτό είναι το Σώμα μου \nΜια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του ποιητή\nκαι σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι \nΜε αφορμή τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του στις 2 Νοεμβρίου\, 1975 \nΑπό τη Δευτέρα 27/1\nκαι κάθε Δευτέρα και Τρίτη\,\nγια 10 παραστάσεις\,\nστο Υπόγειο\nτου Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν\n(Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα) \nΗ κόλαση του Δάντη ήταν η ποίηση της προσωπικής του ζωής. Ο παράδεισος\, η άλλη\, η φωτεινή της εκδοχή\, της δημιουργίας. Το καθαρτήριο\, η ίδια η ιστορία του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αυτή τη ζωή\, αυτή την ιστορία\, αυτή τη δημιουργία προσεγγίζει η παράσταση “Όστια – Αυτό είναι το σώμα μου”\, μέσα από τις αφηγήσεις πέντε γυναικών\, εμπνευσμένων από τις αντίστοιχες ηρωίδες του κινηματογραφικού του έργου. Μαρία\, Μάμα Ρόμα\, Ιοκάστη\, Εμίλια – η υπηρέτρια\, Μήδεια\, που υποδύεται η Λουκία Μιχαλοπούλου\, που συν-σκηνοθετεί την παράσταση μαζί με τον Αντρέα Μαντά\, που είχε την αρχική ιδέα και υπογράφει και το κείμενο. \nΠρόκειται για μια παράσταση που εστιάζει σε ό\,τι έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων\, ατομικά και συλλογικά: Τι συνδέει αυτές τις γυναίκες μεταξύ τους; Ένας πατέρας. Το ίδιο χώμα. Είναι\, στην ουσία\, το ίδιο πρόσωπο. Θα μπορούσαν να είναι όλες τους η Σουζάνα\, η μάνα του Παζολίνι. \nΣτο έργο του\, οι ηρωίδες του Παζολίνι δεν ήταν ποτέ εξαρχής “ώριμες” αλλά “μαθητευόμενες”\, που πριν μπουν για τα καλά στην περιπλάνηση περνούσαν από ένα στάδιο μύησης\, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τέλος τις έβρισκε πιο πεφωτισμένες. Στις καλειδοσκοπικές πορείες τους μετέφεραν λιοντάρια και βουνά\, κλαμένη αγάπη\, τη στάχτη της ηδονής\, απατηλή ελπίδα\, ατέρμονη. Το όνειρο. Αυτήν την πρόγευση θανάτου. Χαραυγές και ηλιοβασιλέματα. \n“Ο χάρτης της πόλης/ της νύχτας/ της αδερφής/ του πετσιού μου/ ο απόλυτος σύντροφος/ της σκιάς μου.” \nΣτη σύντομη ζωή του\, ο Ιταλός δημιουργός ίσως να ήταν ο μοναδικός που κατάφερε μια απόλυτη σύνδεση ανάμεσα στο πεζογραφικό-ποιητικό και κινηματογραφικό του έργο\, προεκτείνοντας το ένα μέσα στο άλλο\, σε σημείο τέτοιο που να καταργούνται τα όρια ανάμεσα στην τέχνη του λόγου και της κινούμενης εικόνας. Και αυτό γινόταν με μια λιτότητα και μια αίσθηση της έλλειψης που μόνο άναυδο σε αφήνει ακόμα και σήμερα. \nΣαν άλλος Πρόσπερο\, ο Παζολίνι\, είδε να ξεδιπλώνονται εντός του νου του ιμπρεσιονιστικοί πίνακες\, όπως εκείνα τα γιαπωνέζικα λουλούδια που ανοίγουν μέσα στο νερό\, και με τα σύμβολα πάντα παρόντα στη σκέψη και τη δημιουργία του\, να αποτελούν ταυτόχρονα αφορμή για περιπλάνηση αλλά και για νέα τραύματα. \nΓια το τέλος του στην Όστια ισχύει αυτό που γράφει ο Shakespeare στην “Τρικυμία” του: “σ’ αυτό το τέλος\, όποιος πεθαίνει τα ξοφλάει όλα” – χωρίς να αφήνει πίσω του κανένα χρέος. Το χρέος είναι δικό μας. Ο πολιτισμός ίσως να είναι τελικά\, όπως υποστηρίζει και ο Φρόιντ\, πηγή δυστυχίας. Και μια κοινωνία που καταπιέζει τη λειτουργία του ενστίκτου και στρεβλώνει τον μηχανισμό\, τον ηδονοπαραγωγό μηχανισμό\, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί δυστυχισμένα άτομα\, που συγκεντρώνονται για να συζητήσουν σε ένα λάθος πλαίσιο\, με λάθος μέσα. Ο μυστικισμός της ζωής δεν κοινοποιείται. Στοχασμός και τόλμη απαιτούνται\, σαν αυτά που μας προσέφερε απλόχερα ο Ιταλός δημιουργός. \n“Το όνειρο είναι βάρκα που θέλει να βγεί από το ένα ποτάμι στο άλλο και αυτή η προσπάθεια του να βγεί στ’ ανοιχτά είναι η καρδιά μου που θέλω να γίνει ένα χρυσόμηλο και να στολίσει το τραπέζι μας που ήδη λάμπει σαν χρυσή σφαίρα.” \nΜαζί με τη Λουκία Μιχαλοπούλου\, που δίνει\, με τη χαρακτηριστική\, μεστή και ταυτόχρονα υπερβατική της ερμηνεία\, σάρκα και οστά στις πέντε γυναίκες της παράστασης\, οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος και Γαβριήλ Ζήσης. \n  \nΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ \nΣύλληψη\, Κείμενο\, Σχεδιασμός ήχου: Αντρέας Μαντάς\nΣκηνοθεσία: Λουκία Μιχαλοπούλου\, Αντρέας Μαντάς\nΣκηνικά: Μαργαρίτα Πέτροβα\nΦωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας\nΕνδυματολόγος: Ελένη Κοζάου\nΕπιμέλεια κίνησης: Αλέξης Φουσέκης \nΕρμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου\nΣυμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος & Γαβριήλ Ζήσης \nΟργάνωση παραγωγής – Επικοινωνία στα media: Τίνα Παππά \nΜια συμπαραγωγή της Amor Omnia Productions και του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. \n\nΕισιτήρια:\nΑπό 12 ευρώ\n(early bird tickets – διατίθενται για περιορισμένο χρονικό διάστημα) \nΠροπώληση εισιτηρίων δίκτυο more.com \n\n 
URL:https://stagenews.gr/event/ostia-afto-einai-to-soma-mou/2025-02-17/
LOCATION:Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν\, Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα\, Αττική\, Ελλάδα
CATEGORIES:Παραστάσεις Αθήνα
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://stagenews.gr/wp-content/uploads/2025/01/ostia.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20250211T210000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20250211T220000
DTSTAMP:20260417T172710
CREATED:20250109T094339Z
LAST-MODIFIED:20250109T094348Z
UID:10007485-1739307600-1739311200@stagenews.gr
SUMMARY:'Οστια - αυτό είναι το Σώμα μου
DESCRIPTION:‘Οστια – αυτό είναι το Σώμα μου \nΜια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του ποιητή\nκαι σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι \nΜε αφορμή τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του στις 2 Νοεμβρίου\, 1975 \nΑπό τη Δευτέρα 27/1\nκαι κάθε Δευτέρα και Τρίτη\,\nγια 10 παραστάσεις\,\nστο Υπόγειο\nτου Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν\n(Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα) \nΗ κόλαση του Δάντη ήταν η ποίηση της προσωπικής του ζωής. Ο παράδεισος\, η άλλη\, η φωτεινή της εκδοχή\, της δημιουργίας. Το καθαρτήριο\, η ίδια η ιστορία του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αυτή τη ζωή\, αυτή την ιστορία\, αυτή τη δημιουργία προσεγγίζει η παράσταση “Όστια – Αυτό είναι το σώμα μου”\, μέσα από τις αφηγήσεις πέντε γυναικών\, εμπνευσμένων από τις αντίστοιχες ηρωίδες του κινηματογραφικού του έργου. Μαρία\, Μάμα Ρόμα\, Ιοκάστη\, Εμίλια – η υπηρέτρια\, Μήδεια\, που υποδύεται η Λουκία Μιχαλοπούλου\, που συν-σκηνοθετεί την παράσταση μαζί με τον Αντρέα Μαντά\, που είχε την αρχική ιδέα και υπογράφει και το κείμενο. \nΠρόκειται για μια παράσταση που εστιάζει σε ό\,τι έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων\, ατομικά και συλλογικά: Τι συνδέει αυτές τις γυναίκες μεταξύ τους; Ένας πατέρας. Το ίδιο χώμα. Είναι\, στην ουσία\, το ίδιο πρόσωπο. Θα μπορούσαν να είναι όλες τους η Σουζάνα\, η μάνα του Παζολίνι. \nΣτο έργο του\, οι ηρωίδες του Παζολίνι δεν ήταν ποτέ εξαρχής “ώριμες” αλλά “μαθητευόμενες”\, που πριν μπουν για τα καλά στην περιπλάνηση περνούσαν από ένα στάδιο μύησης\, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τέλος τις έβρισκε πιο πεφωτισμένες. Στις καλειδοσκοπικές πορείες τους μετέφεραν λιοντάρια και βουνά\, κλαμένη αγάπη\, τη στάχτη της ηδονής\, απατηλή ελπίδα\, ατέρμονη. Το όνειρο. Αυτήν την πρόγευση θανάτου. Χαραυγές και ηλιοβασιλέματα. \n“Ο χάρτης της πόλης/ της νύχτας/ της αδερφής/ του πετσιού μου/ ο απόλυτος σύντροφος/ της σκιάς μου.” \nΣτη σύντομη ζωή του\, ο Ιταλός δημιουργός ίσως να ήταν ο μοναδικός που κατάφερε μια απόλυτη σύνδεση ανάμεσα στο πεζογραφικό-ποιητικό και κινηματογραφικό του έργο\, προεκτείνοντας το ένα μέσα στο άλλο\, σε σημείο τέτοιο που να καταργούνται τα όρια ανάμεσα στην τέχνη του λόγου και της κινούμενης εικόνας. Και αυτό γινόταν με μια λιτότητα και μια αίσθηση της έλλειψης που μόνο άναυδο σε αφήνει ακόμα και σήμερα. \nΣαν άλλος Πρόσπερο\, ο Παζολίνι\, είδε να ξεδιπλώνονται εντός του νου του ιμπρεσιονιστικοί πίνακες\, όπως εκείνα τα γιαπωνέζικα λουλούδια που ανοίγουν μέσα στο νερό\, και με τα σύμβολα πάντα παρόντα στη σκέψη και τη δημιουργία του\, να αποτελούν ταυτόχρονα αφορμή για περιπλάνηση αλλά και για νέα τραύματα. \nΓια το τέλος του στην Όστια ισχύει αυτό που γράφει ο Shakespeare στην “Τρικυμία” του: “σ’ αυτό το τέλος\, όποιος πεθαίνει τα ξοφλάει όλα” – χωρίς να αφήνει πίσω του κανένα χρέος. Το χρέος είναι δικό μας. Ο πολιτισμός ίσως να είναι τελικά\, όπως υποστηρίζει και ο Φρόιντ\, πηγή δυστυχίας. Και μια κοινωνία που καταπιέζει τη λειτουργία του ενστίκτου και στρεβλώνει τον μηχανισμό\, τον ηδονοπαραγωγό μηχανισμό\, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί δυστυχισμένα άτομα\, που συγκεντρώνονται για να συζητήσουν σε ένα λάθος πλαίσιο\, με λάθος μέσα. Ο μυστικισμός της ζωής δεν κοινοποιείται. Στοχασμός και τόλμη απαιτούνται\, σαν αυτά που μας προσέφερε απλόχερα ο Ιταλός δημιουργός. \n“Το όνειρο είναι βάρκα που θέλει να βγεί από το ένα ποτάμι στο άλλο και αυτή η προσπάθεια του να βγεί στ’ ανοιχτά είναι η καρδιά μου που θέλω να γίνει ένα χρυσόμηλο και να στολίσει το τραπέζι μας που ήδη λάμπει σαν χρυσή σφαίρα.” \nΜαζί με τη Λουκία Μιχαλοπούλου\, που δίνει\, με τη χαρακτηριστική\, μεστή και ταυτόχρονα υπερβατική της ερμηνεία\, σάρκα και οστά στις πέντε γυναίκες της παράστασης\, οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος και Γαβριήλ Ζήσης. \n  \nΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ \nΣύλληψη\, Κείμενο\, Σχεδιασμός ήχου: Αντρέας Μαντάς\nΣκηνοθεσία: Λουκία Μιχαλοπούλου\, Αντρέας Μαντάς\nΣκηνικά: Μαργαρίτα Πέτροβα\nΦωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας\nΕνδυματολόγος: Ελένη Κοζάου\nΕπιμέλεια κίνησης: Αλέξης Φουσέκης \nΕρμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου\nΣυμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος & Γαβριήλ Ζήσης \nΟργάνωση παραγωγής – Επικοινωνία στα media: Τίνα Παππά \nΜια συμπαραγωγή της Amor Omnia Productions και του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. \n\nΕισιτήρια:\nΑπό 12 ευρώ\n(early bird tickets – διατίθενται για περιορισμένο χρονικό διάστημα) \nΠροπώληση εισιτηρίων δίκτυο more.com \n\n 
URL:https://stagenews.gr/event/ostia-afto-einai-to-soma-mou/2025-02-11/
LOCATION:Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν\, Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα\, Αττική\, Ελλάδα
CATEGORIES:Παραστάσεις Αθήνα
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://stagenews.gr/wp-content/uploads/2025/01/ostia.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20250210T210000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20250210T220000
DTSTAMP:20260417T172710
CREATED:20250109T094339Z
LAST-MODIFIED:20250109T094348Z
UID:10007484-1739221200-1739224800@stagenews.gr
SUMMARY:'Οστια - αυτό είναι το Σώμα μου
DESCRIPTION:‘Οστια – αυτό είναι το Σώμα μου \nΜια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του ποιητή\nκαι σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι \nΜε αφορμή τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του στις 2 Νοεμβρίου\, 1975 \nΑπό τη Δευτέρα 27/1\nκαι κάθε Δευτέρα και Τρίτη\,\nγια 10 παραστάσεις\,\nστο Υπόγειο\nτου Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν\n(Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα) \nΗ κόλαση του Δάντη ήταν η ποίηση της προσωπικής του ζωής. Ο παράδεισος\, η άλλη\, η φωτεινή της εκδοχή\, της δημιουργίας. Το καθαρτήριο\, η ίδια η ιστορία του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αυτή τη ζωή\, αυτή την ιστορία\, αυτή τη δημιουργία προσεγγίζει η παράσταση “Όστια – Αυτό είναι το σώμα μου”\, μέσα από τις αφηγήσεις πέντε γυναικών\, εμπνευσμένων από τις αντίστοιχες ηρωίδες του κινηματογραφικού του έργου. Μαρία\, Μάμα Ρόμα\, Ιοκάστη\, Εμίλια – η υπηρέτρια\, Μήδεια\, που υποδύεται η Λουκία Μιχαλοπούλου\, που συν-σκηνοθετεί την παράσταση μαζί με τον Αντρέα Μαντά\, που είχε την αρχική ιδέα και υπογράφει και το κείμενο. \nΠρόκειται για μια παράσταση που εστιάζει σε ό\,τι έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων\, ατομικά και συλλογικά: Τι συνδέει αυτές τις γυναίκες μεταξύ τους; Ένας πατέρας. Το ίδιο χώμα. Είναι\, στην ουσία\, το ίδιο πρόσωπο. Θα μπορούσαν να είναι όλες τους η Σουζάνα\, η μάνα του Παζολίνι. \nΣτο έργο του\, οι ηρωίδες του Παζολίνι δεν ήταν ποτέ εξαρχής “ώριμες” αλλά “μαθητευόμενες”\, που πριν μπουν για τα καλά στην περιπλάνηση περνούσαν από ένα στάδιο μύησης\, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τέλος τις έβρισκε πιο πεφωτισμένες. Στις καλειδοσκοπικές πορείες τους μετέφεραν λιοντάρια και βουνά\, κλαμένη αγάπη\, τη στάχτη της ηδονής\, απατηλή ελπίδα\, ατέρμονη. Το όνειρο. Αυτήν την πρόγευση θανάτου. Χαραυγές και ηλιοβασιλέματα. \n“Ο χάρτης της πόλης/ της νύχτας/ της αδερφής/ του πετσιού μου/ ο απόλυτος σύντροφος/ της σκιάς μου.” \nΣτη σύντομη ζωή του\, ο Ιταλός δημιουργός ίσως να ήταν ο μοναδικός που κατάφερε μια απόλυτη σύνδεση ανάμεσα στο πεζογραφικό-ποιητικό και κινηματογραφικό του έργο\, προεκτείνοντας το ένα μέσα στο άλλο\, σε σημείο τέτοιο που να καταργούνται τα όρια ανάμεσα στην τέχνη του λόγου και της κινούμενης εικόνας. Και αυτό γινόταν με μια λιτότητα και μια αίσθηση της έλλειψης που μόνο άναυδο σε αφήνει ακόμα και σήμερα. \nΣαν άλλος Πρόσπερο\, ο Παζολίνι\, είδε να ξεδιπλώνονται εντός του νου του ιμπρεσιονιστικοί πίνακες\, όπως εκείνα τα γιαπωνέζικα λουλούδια που ανοίγουν μέσα στο νερό\, και με τα σύμβολα πάντα παρόντα στη σκέψη και τη δημιουργία του\, να αποτελούν ταυτόχρονα αφορμή για περιπλάνηση αλλά και για νέα τραύματα. \nΓια το τέλος του στην Όστια ισχύει αυτό που γράφει ο Shakespeare στην “Τρικυμία” του: “σ’ αυτό το τέλος\, όποιος πεθαίνει τα ξοφλάει όλα” – χωρίς να αφήνει πίσω του κανένα χρέος. Το χρέος είναι δικό μας. Ο πολιτισμός ίσως να είναι τελικά\, όπως υποστηρίζει και ο Φρόιντ\, πηγή δυστυχίας. Και μια κοινωνία που καταπιέζει τη λειτουργία του ενστίκτου και στρεβλώνει τον μηχανισμό\, τον ηδονοπαραγωγό μηχανισμό\, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί δυστυχισμένα άτομα\, που συγκεντρώνονται για να συζητήσουν σε ένα λάθος πλαίσιο\, με λάθος μέσα. Ο μυστικισμός της ζωής δεν κοινοποιείται. Στοχασμός και τόλμη απαιτούνται\, σαν αυτά που μας προσέφερε απλόχερα ο Ιταλός δημιουργός. \n“Το όνειρο είναι βάρκα που θέλει να βγεί από το ένα ποτάμι στο άλλο και αυτή η προσπάθεια του να βγεί στ’ ανοιχτά είναι η καρδιά μου που θέλω να γίνει ένα χρυσόμηλο και να στολίσει το τραπέζι μας που ήδη λάμπει σαν χρυσή σφαίρα.” \nΜαζί με τη Λουκία Μιχαλοπούλου\, που δίνει\, με τη χαρακτηριστική\, μεστή και ταυτόχρονα υπερβατική της ερμηνεία\, σάρκα και οστά στις πέντε γυναίκες της παράστασης\, οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος και Γαβριήλ Ζήσης. \n  \nΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ \nΣύλληψη\, Κείμενο\, Σχεδιασμός ήχου: Αντρέας Μαντάς\nΣκηνοθεσία: Λουκία Μιχαλοπούλου\, Αντρέας Μαντάς\nΣκηνικά: Μαργαρίτα Πέτροβα\nΦωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας\nΕνδυματολόγος: Ελένη Κοζάου\nΕπιμέλεια κίνησης: Αλέξης Φουσέκης \nΕρμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου\nΣυμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος & Γαβριήλ Ζήσης \nΟργάνωση παραγωγής – Επικοινωνία στα media: Τίνα Παππά \nΜια συμπαραγωγή της Amor Omnia Productions και του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. \n\nΕισιτήρια:\nΑπό 12 ευρώ\n(early bird tickets – διατίθενται για περιορισμένο χρονικό διάστημα) \nΠροπώληση εισιτηρίων δίκτυο more.com \n\n 
URL:https://stagenews.gr/event/ostia-afto-einai-to-soma-mou/2025-02-10/
LOCATION:Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν\, Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα\, Αττική\, Ελλάδα
CATEGORIES:Παραστάσεις Αθήνα
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://stagenews.gr/wp-content/uploads/2025/01/ostia.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20250204T210000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20250204T220000
DTSTAMP:20260417T172710
CREATED:20250109T094339Z
LAST-MODIFIED:20250109T094348Z
UID:10007483-1738702800-1738706400@stagenews.gr
SUMMARY:'Οστια - αυτό είναι το Σώμα μου
DESCRIPTION:‘Οστια – αυτό είναι το Σώμα μου \nΜια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του ποιητή\nκαι σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι \nΜε αφορμή τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του στις 2 Νοεμβρίου\, 1975 \nΑπό τη Δευτέρα 27/1\nκαι κάθε Δευτέρα και Τρίτη\,\nγια 10 παραστάσεις\,\nστο Υπόγειο\nτου Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν\n(Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα) \nΗ κόλαση του Δάντη ήταν η ποίηση της προσωπικής του ζωής. Ο παράδεισος\, η άλλη\, η φωτεινή της εκδοχή\, της δημιουργίας. Το καθαρτήριο\, η ίδια η ιστορία του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αυτή τη ζωή\, αυτή την ιστορία\, αυτή τη δημιουργία προσεγγίζει η παράσταση “Όστια – Αυτό είναι το σώμα μου”\, μέσα από τις αφηγήσεις πέντε γυναικών\, εμπνευσμένων από τις αντίστοιχες ηρωίδες του κινηματογραφικού του έργου. Μαρία\, Μάμα Ρόμα\, Ιοκάστη\, Εμίλια – η υπηρέτρια\, Μήδεια\, που υποδύεται η Λουκία Μιχαλοπούλου\, που συν-σκηνοθετεί την παράσταση μαζί με τον Αντρέα Μαντά\, που είχε την αρχική ιδέα και υπογράφει και το κείμενο. \nΠρόκειται για μια παράσταση που εστιάζει σε ό\,τι έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων\, ατομικά και συλλογικά: Τι συνδέει αυτές τις γυναίκες μεταξύ τους; Ένας πατέρας. Το ίδιο χώμα. Είναι\, στην ουσία\, το ίδιο πρόσωπο. Θα μπορούσαν να είναι όλες τους η Σουζάνα\, η μάνα του Παζολίνι. \nΣτο έργο του\, οι ηρωίδες του Παζολίνι δεν ήταν ποτέ εξαρχής “ώριμες” αλλά “μαθητευόμενες”\, που πριν μπουν για τα καλά στην περιπλάνηση περνούσαν από ένα στάδιο μύησης\, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τέλος τις έβρισκε πιο πεφωτισμένες. Στις καλειδοσκοπικές πορείες τους μετέφεραν λιοντάρια και βουνά\, κλαμένη αγάπη\, τη στάχτη της ηδονής\, απατηλή ελπίδα\, ατέρμονη. Το όνειρο. Αυτήν την πρόγευση θανάτου. Χαραυγές και ηλιοβασιλέματα. \n“Ο χάρτης της πόλης/ της νύχτας/ της αδερφής/ του πετσιού μου/ ο απόλυτος σύντροφος/ της σκιάς μου.” \nΣτη σύντομη ζωή του\, ο Ιταλός δημιουργός ίσως να ήταν ο μοναδικός που κατάφερε μια απόλυτη σύνδεση ανάμεσα στο πεζογραφικό-ποιητικό και κινηματογραφικό του έργο\, προεκτείνοντας το ένα μέσα στο άλλο\, σε σημείο τέτοιο που να καταργούνται τα όρια ανάμεσα στην τέχνη του λόγου και της κινούμενης εικόνας. Και αυτό γινόταν με μια λιτότητα και μια αίσθηση της έλλειψης που μόνο άναυδο σε αφήνει ακόμα και σήμερα. \nΣαν άλλος Πρόσπερο\, ο Παζολίνι\, είδε να ξεδιπλώνονται εντός του νου του ιμπρεσιονιστικοί πίνακες\, όπως εκείνα τα γιαπωνέζικα λουλούδια που ανοίγουν μέσα στο νερό\, και με τα σύμβολα πάντα παρόντα στη σκέψη και τη δημιουργία του\, να αποτελούν ταυτόχρονα αφορμή για περιπλάνηση αλλά και για νέα τραύματα. \nΓια το τέλος του στην Όστια ισχύει αυτό που γράφει ο Shakespeare στην “Τρικυμία” του: “σ’ αυτό το τέλος\, όποιος πεθαίνει τα ξοφλάει όλα” – χωρίς να αφήνει πίσω του κανένα χρέος. Το χρέος είναι δικό μας. Ο πολιτισμός ίσως να είναι τελικά\, όπως υποστηρίζει και ο Φρόιντ\, πηγή δυστυχίας. Και μια κοινωνία που καταπιέζει τη λειτουργία του ενστίκτου και στρεβλώνει τον μηχανισμό\, τον ηδονοπαραγωγό μηχανισμό\, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί δυστυχισμένα άτομα\, που συγκεντρώνονται για να συζητήσουν σε ένα λάθος πλαίσιο\, με λάθος μέσα. Ο μυστικισμός της ζωής δεν κοινοποιείται. Στοχασμός και τόλμη απαιτούνται\, σαν αυτά που μας προσέφερε απλόχερα ο Ιταλός δημιουργός. \n“Το όνειρο είναι βάρκα που θέλει να βγεί από το ένα ποτάμι στο άλλο και αυτή η προσπάθεια του να βγεί στ’ ανοιχτά είναι η καρδιά μου που θέλω να γίνει ένα χρυσόμηλο και να στολίσει το τραπέζι μας που ήδη λάμπει σαν χρυσή σφαίρα.” \nΜαζί με τη Λουκία Μιχαλοπούλου\, που δίνει\, με τη χαρακτηριστική\, μεστή και ταυτόχρονα υπερβατική της ερμηνεία\, σάρκα και οστά στις πέντε γυναίκες της παράστασης\, οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος και Γαβριήλ Ζήσης. \n  \nΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ \nΣύλληψη\, Κείμενο\, Σχεδιασμός ήχου: Αντρέας Μαντάς\nΣκηνοθεσία: Λουκία Μιχαλοπούλου\, Αντρέας Μαντάς\nΣκηνικά: Μαργαρίτα Πέτροβα\nΦωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας\nΕνδυματολόγος: Ελένη Κοζάου\nΕπιμέλεια κίνησης: Αλέξης Φουσέκης \nΕρμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου\nΣυμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος & Γαβριήλ Ζήσης \nΟργάνωση παραγωγής – Επικοινωνία στα media: Τίνα Παππά \nΜια συμπαραγωγή της Amor Omnia Productions και του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. \n\nΕισιτήρια:\nΑπό 12 ευρώ\n(early bird tickets – διατίθενται για περιορισμένο χρονικό διάστημα) \nΠροπώληση εισιτηρίων δίκτυο more.com \n\n 
URL:https://stagenews.gr/event/ostia-afto-einai-to-soma-mou/2025-02-04/
LOCATION:Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν\, Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα\, Αττική\, Ελλάδα
CATEGORIES:Παραστάσεις Αθήνα
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://stagenews.gr/wp-content/uploads/2025/01/ostia.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20250203T210000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20250203T220000
DTSTAMP:20260417T172710
CREATED:20250109T094339Z
LAST-MODIFIED:20250109T094348Z
UID:10007482-1738616400-1738620000@stagenews.gr
SUMMARY:'Οστια - αυτό είναι το Σώμα μου
DESCRIPTION:‘Οστια – αυτό είναι το Σώμα μου \nΜια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του ποιητή\nκαι σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι \nΜε αφορμή τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του στις 2 Νοεμβρίου\, 1975 \nΑπό τη Δευτέρα 27/1\nκαι κάθε Δευτέρα και Τρίτη\,\nγια 10 παραστάσεις\,\nστο Υπόγειο\nτου Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν\n(Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα) \nΗ κόλαση του Δάντη ήταν η ποίηση της προσωπικής του ζωής. Ο παράδεισος\, η άλλη\, η φωτεινή της εκδοχή\, της δημιουργίας. Το καθαρτήριο\, η ίδια η ιστορία του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αυτή τη ζωή\, αυτή την ιστορία\, αυτή τη δημιουργία προσεγγίζει η παράσταση “Όστια – Αυτό είναι το σώμα μου”\, μέσα από τις αφηγήσεις πέντε γυναικών\, εμπνευσμένων από τις αντίστοιχες ηρωίδες του κινηματογραφικού του έργου. Μαρία\, Μάμα Ρόμα\, Ιοκάστη\, Εμίλια – η υπηρέτρια\, Μήδεια\, που υποδύεται η Λουκία Μιχαλοπούλου\, που συν-σκηνοθετεί την παράσταση μαζί με τον Αντρέα Μαντά\, που είχε την αρχική ιδέα και υπογράφει και το κείμενο. \nΠρόκειται για μια παράσταση που εστιάζει σε ό\,τι έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων\, ατομικά και συλλογικά: Τι συνδέει αυτές τις γυναίκες μεταξύ τους; Ένας πατέρας. Το ίδιο χώμα. Είναι\, στην ουσία\, το ίδιο πρόσωπο. Θα μπορούσαν να είναι όλες τους η Σουζάνα\, η μάνα του Παζολίνι. \nΣτο έργο του\, οι ηρωίδες του Παζολίνι δεν ήταν ποτέ εξαρχής “ώριμες” αλλά “μαθητευόμενες”\, που πριν μπουν για τα καλά στην περιπλάνηση περνούσαν από ένα στάδιο μύησης\, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τέλος τις έβρισκε πιο πεφωτισμένες. Στις καλειδοσκοπικές πορείες τους μετέφεραν λιοντάρια και βουνά\, κλαμένη αγάπη\, τη στάχτη της ηδονής\, απατηλή ελπίδα\, ατέρμονη. Το όνειρο. Αυτήν την πρόγευση θανάτου. Χαραυγές και ηλιοβασιλέματα. \n“Ο χάρτης της πόλης/ της νύχτας/ της αδερφής/ του πετσιού μου/ ο απόλυτος σύντροφος/ της σκιάς μου.” \nΣτη σύντομη ζωή του\, ο Ιταλός δημιουργός ίσως να ήταν ο μοναδικός που κατάφερε μια απόλυτη σύνδεση ανάμεσα στο πεζογραφικό-ποιητικό και κινηματογραφικό του έργο\, προεκτείνοντας το ένα μέσα στο άλλο\, σε σημείο τέτοιο που να καταργούνται τα όρια ανάμεσα στην τέχνη του λόγου και της κινούμενης εικόνας. Και αυτό γινόταν με μια λιτότητα και μια αίσθηση της έλλειψης που μόνο άναυδο σε αφήνει ακόμα και σήμερα. \nΣαν άλλος Πρόσπερο\, ο Παζολίνι\, είδε να ξεδιπλώνονται εντός του νου του ιμπρεσιονιστικοί πίνακες\, όπως εκείνα τα γιαπωνέζικα λουλούδια που ανοίγουν μέσα στο νερό\, και με τα σύμβολα πάντα παρόντα στη σκέψη και τη δημιουργία του\, να αποτελούν ταυτόχρονα αφορμή για περιπλάνηση αλλά και για νέα τραύματα. \nΓια το τέλος του στην Όστια ισχύει αυτό που γράφει ο Shakespeare στην “Τρικυμία” του: “σ’ αυτό το τέλος\, όποιος πεθαίνει τα ξοφλάει όλα” – χωρίς να αφήνει πίσω του κανένα χρέος. Το χρέος είναι δικό μας. Ο πολιτισμός ίσως να είναι τελικά\, όπως υποστηρίζει και ο Φρόιντ\, πηγή δυστυχίας. Και μια κοινωνία που καταπιέζει τη λειτουργία του ενστίκτου και στρεβλώνει τον μηχανισμό\, τον ηδονοπαραγωγό μηχανισμό\, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί δυστυχισμένα άτομα\, που συγκεντρώνονται για να συζητήσουν σε ένα λάθος πλαίσιο\, με λάθος μέσα. Ο μυστικισμός της ζωής δεν κοινοποιείται. Στοχασμός και τόλμη απαιτούνται\, σαν αυτά που μας προσέφερε απλόχερα ο Ιταλός δημιουργός. \n“Το όνειρο είναι βάρκα που θέλει να βγεί από το ένα ποτάμι στο άλλο και αυτή η προσπάθεια του να βγεί στ’ ανοιχτά είναι η καρδιά μου που θέλω να γίνει ένα χρυσόμηλο και να στολίσει το τραπέζι μας που ήδη λάμπει σαν χρυσή σφαίρα.” \nΜαζί με τη Λουκία Μιχαλοπούλου\, που δίνει\, με τη χαρακτηριστική\, μεστή και ταυτόχρονα υπερβατική της ερμηνεία\, σάρκα και οστά στις πέντε γυναίκες της παράστασης\, οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος και Γαβριήλ Ζήσης. \n  \nΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ \nΣύλληψη\, Κείμενο\, Σχεδιασμός ήχου: Αντρέας Μαντάς\nΣκηνοθεσία: Λουκία Μιχαλοπούλου\, Αντρέας Μαντάς\nΣκηνικά: Μαργαρίτα Πέτροβα\nΦωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας\nΕνδυματολόγος: Ελένη Κοζάου\nΕπιμέλεια κίνησης: Αλέξης Φουσέκης \nΕρμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου\nΣυμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος & Γαβριήλ Ζήσης \nΟργάνωση παραγωγής – Επικοινωνία στα media: Τίνα Παππά \nΜια συμπαραγωγή της Amor Omnia Productions και του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. \n\nΕισιτήρια:\nΑπό 12 ευρώ\n(early bird tickets – διατίθενται για περιορισμένο χρονικό διάστημα) \nΠροπώληση εισιτηρίων δίκτυο more.com \n\n 
URL:https://stagenews.gr/event/ostia-afto-einai-to-soma-mou/2025-02-03/
LOCATION:Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν\, Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα\, Αττική\, Ελλάδα
CATEGORIES:Παραστάσεις Αθήνα
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://stagenews.gr/wp-content/uploads/2025/01/ostia.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20250128T210000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20250128T220000
DTSTAMP:20260417T172710
CREATED:20250109T094339Z
LAST-MODIFIED:20250109T094348Z
UID:10007481-1738098000-1738101600@stagenews.gr
SUMMARY:'Οστια - αυτό είναι το Σώμα μου
DESCRIPTION:‘Οστια – αυτό είναι το Σώμα μου \nΜια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του ποιητή\nκαι σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι \nΜε αφορμή τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του στις 2 Νοεμβρίου\, 1975 \nΑπό τη Δευτέρα 27/1\nκαι κάθε Δευτέρα και Τρίτη\,\nγια 10 παραστάσεις\,\nστο Υπόγειο\nτου Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν\n(Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα) \nΗ κόλαση του Δάντη ήταν η ποίηση της προσωπικής του ζωής. Ο παράδεισος\, η άλλη\, η φωτεινή της εκδοχή\, της δημιουργίας. Το καθαρτήριο\, η ίδια η ιστορία του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αυτή τη ζωή\, αυτή την ιστορία\, αυτή τη δημιουργία προσεγγίζει η παράσταση “Όστια – Αυτό είναι το σώμα μου”\, μέσα από τις αφηγήσεις πέντε γυναικών\, εμπνευσμένων από τις αντίστοιχες ηρωίδες του κινηματογραφικού του έργου. Μαρία\, Μάμα Ρόμα\, Ιοκάστη\, Εμίλια – η υπηρέτρια\, Μήδεια\, που υποδύεται η Λουκία Μιχαλοπούλου\, που συν-σκηνοθετεί την παράσταση μαζί με τον Αντρέα Μαντά\, που είχε την αρχική ιδέα και υπογράφει και το κείμενο. \nΠρόκειται για μια παράσταση που εστιάζει σε ό\,τι έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων\, ατομικά και συλλογικά: Τι συνδέει αυτές τις γυναίκες μεταξύ τους; Ένας πατέρας. Το ίδιο χώμα. Είναι\, στην ουσία\, το ίδιο πρόσωπο. Θα μπορούσαν να είναι όλες τους η Σουζάνα\, η μάνα του Παζολίνι. \nΣτο έργο του\, οι ηρωίδες του Παζολίνι δεν ήταν ποτέ εξαρχής “ώριμες” αλλά “μαθητευόμενες”\, που πριν μπουν για τα καλά στην περιπλάνηση περνούσαν από ένα στάδιο μύησης\, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τέλος τις έβρισκε πιο πεφωτισμένες. Στις καλειδοσκοπικές πορείες τους μετέφεραν λιοντάρια και βουνά\, κλαμένη αγάπη\, τη στάχτη της ηδονής\, απατηλή ελπίδα\, ατέρμονη. Το όνειρο. Αυτήν την πρόγευση θανάτου. Χαραυγές και ηλιοβασιλέματα. \n“Ο χάρτης της πόλης/ της νύχτας/ της αδερφής/ του πετσιού μου/ ο απόλυτος σύντροφος/ της σκιάς μου.” \nΣτη σύντομη ζωή του\, ο Ιταλός δημιουργός ίσως να ήταν ο μοναδικός που κατάφερε μια απόλυτη σύνδεση ανάμεσα στο πεζογραφικό-ποιητικό και κινηματογραφικό του έργο\, προεκτείνοντας το ένα μέσα στο άλλο\, σε σημείο τέτοιο που να καταργούνται τα όρια ανάμεσα στην τέχνη του λόγου και της κινούμενης εικόνας. Και αυτό γινόταν με μια λιτότητα και μια αίσθηση της έλλειψης που μόνο άναυδο σε αφήνει ακόμα και σήμερα. \nΣαν άλλος Πρόσπερο\, ο Παζολίνι\, είδε να ξεδιπλώνονται εντός του νου του ιμπρεσιονιστικοί πίνακες\, όπως εκείνα τα γιαπωνέζικα λουλούδια που ανοίγουν μέσα στο νερό\, και με τα σύμβολα πάντα παρόντα στη σκέψη και τη δημιουργία του\, να αποτελούν ταυτόχρονα αφορμή για περιπλάνηση αλλά και για νέα τραύματα. \nΓια το τέλος του στην Όστια ισχύει αυτό που γράφει ο Shakespeare στην “Τρικυμία” του: “σ’ αυτό το τέλος\, όποιος πεθαίνει τα ξοφλάει όλα” – χωρίς να αφήνει πίσω του κανένα χρέος. Το χρέος είναι δικό μας. Ο πολιτισμός ίσως να είναι τελικά\, όπως υποστηρίζει και ο Φρόιντ\, πηγή δυστυχίας. Και μια κοινωνία που καταπιέζει τη λειτουργία του ενστίκτου και στρεβλώνει τον μηχανισμό\, τον ηδονοπαραγωγό μηχανισμό\, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί δυστυχισμένα άτομα\, που συγκεντρώνονται για να συζητήσουν σε ένα λάθος πλαίσιο\, με λάθος μέσα. Ο μυστικισμός της ζωής δεν κοινοποιείται. Στοχασμός και τόλμη απαιτούνται\, σαν αυτά που μας προσέφερε απλόχερα ο Ιταλός δημιουργός. \n“Το όνειρο είναι βάρκα που θέλει να βγεί από το ένα ποτάμι στο άλλο και αυτή η προσπάθεια του να βγεί στ’ ανοιχτά είναι η καρδιά μου που θέλω να γίνει ένα χρυσόμηλο και να στολίσει το τραπέζι μας που ήδη λάμπει σαν χρυσή σφαίρα.” \nΜαζί με τη Λουκία Μιχαλοπούλου\, που δίνει\, με τη χαρακτηριστική\, μεστή και ταυτόχρονα υπερβατική της ερμηνεία\, σάρκα και οστά στις πέντε γυναίκες της παράστασης\, οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος και Γαβριήλ Ζήσης. \n  \nΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ \nΣύλληψη\, Κείμενο\, Σχεδιασμός ήχου: Αντρέας Μαντάς\nΣκηνοθεσία: Λουκία Μιχαλοπούλου\, Αντρέας Μαντάς\nΣκηνικά: Μαργαρίτα Πέτροβα\nΦωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας\nΕνδυματολόγος: Ελένη Κοζάου\nΕπιμέλεια κίνησης: Αλέξης Φουσέκης \nΕρμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου\nΣυμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος & Γαβριήλ Ζήσης \nΟργάνωση παραγωγής – Επικοινωνία στα media: Τίνα Παππά \nΜια συμπαραγωγή της Amor Omnia Productions και του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. \n\nΕισιτήρια:\nΑπό 12 ευρώ\n(early bird tickets – διατίθενται για περιορισμένο χρονικό διάστημα) \nΠροπώληση εισιτηρίων δίκτυο more.com \n\n 
URL:https://stagenews.gr/event/ostia-afto-einai-to-soma-mou/2025-01-28/
LOCATION:Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν\, Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα\, Αττική\, Ελλάδα
CATEGORIES:Παραστάσεις Αθήνα
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://stagenews.gr/wp-content/uploads/2025/01/ostia.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Athens:20250127T210000
DTEND;TZID=Europe/Athens:20250127T220000
DTSTAMP:20260417T172710
CREATED:20250109T094339Z
LAST-MODIFIED:20250109T094348Z
UID:10007480-1738011600-1738015200@stagenews.gr
SUMMARY:'Οστια - αυτό είναι το Σώμα μου
DESCRIPTION:‘Οστια – αυτό είναι το Σώμα μου \nΜια παράσταση εμπνευσμένη από το έργο του ποιητή\nκαι σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι \nΜε αφορμή τα 50 χρόνια από τη δολοφονία του στις 2 Νοεμβρίου\, 1975 \nΑπό τη Δευτέρα 27/1\nκαι κάθε Δευτέρα και Τρίτη\,\nγια 10 παραστάσεις\,\nστο Υπόγειο\nτου Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν\n(Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα) \nΗ κόλαση του Δάντη ήταν η ποίηση της προσωπικής του ζωής. Ο παράδεισος\, η άλλη\, η φωτεινή της εκδοχή\, της δημιουργίας. Το καθαρτήριο\, η ίδια η ιστορία του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Αυτή τη ζωή\, αυτή την ιστορία\, αυτή τη δημιουργία προσεγγίζει η παράσταση “Όστια – Αυτό είναι το σώμα μου”\, μέσα από τις αφηγήσεις πέντε γυναικών\, εμπνευσμένων από τις αντίστοιχες ηρωίδες του κινηματογραφικού του έργου. Μαρία\, Μάμα Ρόμα\, Ιοκάστη\, Εμίλια – η υπηρέτρια\, Μήδεια\, που υποδύεται η Λουκία Μιχαλοπούλου\, που συν-σκηνοθετεί την παράσταση μαζί με τον Αντρέα Μαντά\, που είχε την αρχική ιδέα και υπογράφει και το κείμενο. \nΠρόκειται για μια παράσταση που εστιάζει σε ό\,τι έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων\, ατομικά και συλλογικά: Τι συνδέει αυτές τις γυναίκες μεταξύ τους; Ένας πατέρας. Το ίδιο χώμα. Είναι\, στην ουσία\, το ίδιο πρόσωπο. Θα μπορούσαν να είναι όλες τους η Σουζάνα\, η μάνα του Παζολίνι. \nΣτο έργο του\, οι ηρωίδες του Παζολίνι δεν ήταν ποτέ εξαρχής “ώριμες” αλλά “μαθητευόμενες”\, που πριν μπουν για τα καλά στην περιπλάνηση περνούσαν από ένα στάδιο μύησης\, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τέλος τις έβρισκε πιο πεφωτισμένες. Στις καλειδοσκοπικές πορείες τους μετέφεραν λιοντάρια και βουνά\, κλαμένη αγάπη\, τη στάχτη της ηδονής\, απατηλή ελπίδα\, ατέρμονη. Το όνειρο. Αυτήν την πρόγευση θανάτου. Χαραυγές και ηλιοβασιλέματα. \n“Ο χάρτης της πόλης/ της νύχτας/ της αδερφής/ του πετσιού μου/ ο απόλυτος σύντροφος/ της σκιάς μου.” \nΣτη σύντομη ζωή του\, ο Ιταλός δημιουργός ίσως να ήταν ο μοναδικός που κατάφερε μια απόλυτη σύνδεση ανάμεσα στο πεζογραφικό-ποιητικό και κινηματογραφικό του έργο\, προεκτείνοντας το ένα μέσα στο άλλο\, σε σημείο τέτοιο που να καταργούνται τα όρια ανάμεσα στην τέχνη του λόγου και της κινούμενης εικόνας. Και αυτό γινόταν με μια λιτότητα και μια αίσθηση της έλλειψης που μόνο άναυδο σε αφήνει ακόμα και σήμερα. \nΣαν άλλος Πρόσπερο\, ο Παζολίνι\, είδε να ξεδιπλώνονται εντός του νου του ιμπρεσιονιστικοί πίνακες\, όπως εκείνα τα γιαπωνέζικα λουλούδια που ανοίγουν μέσα στο νερό\, και με τα σύμβολα πάντα παρόντα στη σκέψη και τη δημιουργία του\, να αποτελούν ταυτόχρονα αφορμή για περιπλάνηση αλλά και για νέα τραύματα. \nΓια το τέλος του στην Όστια ισχύει αυτό που γράφει ο Shakespeare στην “Τρικυμία” του: “σ’ αυτό το τέλος\, όποιος πεθαίνει τα ξοφλάει όλα” – χωρίς να αφήνει πίσω του κανένα χρέος. Το χρέος είναι δικό μας. Ο πολιτισμός ίσως να είναι τελικά\, όπως υποστηρίζει και ο Φρόιντ\, πηγή δυστυχίας. Και μια κοινωνία που καταπιέζει τη λειτουργία του ενστίκτου και στρεβλώνει τον μηχανισμό\, τον ηδονοπαραγωγό μηχανισμό\, δεν μπορεί παρά να δημιουργεί δυστυχισμένα άτομα\, που συγκεντρώνονται για να συζητήσουν σε ένα λάθος πλαίσιο\, με λάθος μέσα. Ο μυστικισμός της ζωής δεν κοινοποιείται. Στοχασμός και τόλμη απαιτούνται\, σαν αυτά που μας προσέφερε απλόχερα ο Ιταλός δημιουργός. \n“Το όνειρο είναι βάρκα που θέλει να βγεί από το ένα ποτάμι στο άλλο και αυτή η προσπάθεια του να βγεί στ’ ανοιχτά είναι η καρδιά μου που θέλω να γίνει ένα χρυσόμηλο και να στολίσει το τραπέζι μας που ήδη λάμπει σαν χρυσή σφαίρα.” \nΜαζί με τη Λουκία Μιχαλοπούλου\, που δίνει\, με τη χαρακτηριστική\, μεστή και ταυτόχρονα υπερβατική της ερμηνεία\, σάρκα και οστά στις πέντε γυναίκες της παράστασης\, οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος και Γαβριήλ Ζήσης. \n  \nΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ \nΣύλληψη\, Κείμενο\, Σχεδιασμός ήχου: Αντρέας Μαντάς\nΣκηνοθεσία: Λουκία Μιχαλοπούλου\, Αντρέας Μαντάς\nΣκηνικά: Μαργαρίτα Πέτροβα\nΦωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας\nΕνδυματολόγος: Ελένη Κοζάου\nΕπιμέλεια κίνησης: Αλέξης Φουσέκης \nΕρμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου\nΣυμμετέχουν οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης\, Αντώνης Κωστόπουλος & Γαβριήλ Ζήσης \nΟργάνωση παραγωγής – Επικοινωνία στα media: Τίνα Παππά \nΜια συμπαραγωγή της Amor Omnia Productions και του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. \n\nΕισιτήρια:\nΑπό 12 ευρώ\n(early bird tickets – διατίθενται για περιορισμένο χρονικό διάστημα) \nΠροπώληση εισιτηρίων δίκτυο more.com \n\n 
URL:https://stagenews.gr/event/ostia-afto-einai-to-soma-mou/2025-01-27/
LOCATION:Θέατρο Τέχνης Κ. Κουν\, Πεσμαζόγλου 5\, Αθήνα\, Αττική\, Ελλάδα
CATEGORIES:Παραστάσεις Αθήνα
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://stagenews.gr/wp-content/uploads/2025/01/ostia.jpg
END:VEVENT
END:VCALENDAR