«Σε μια εποχή όπου η μουσική συχνά αναλώνεται σε εφήμερα ακούσματα, υπάρχουν φωνές που επιμένουν να αναζητούν την ουσία. Η Μαριάννα Ζάχου ανήκει σε αυτή τη σπάνια κατηγορία ερμηνευτριών που δεν χρειάζονται περιττά τεχνάσματα για να καθηλώσουν. Με μια φωνή δωρική, γεμάτη συναίσθημα και μια αισθητική που πατά γερά στην παράδοση αλλά κοιτάζει με θάρρος το μέλλον, η Μαριάννα καταφέρνει να μεταμορφώνει κάθε τραγούδι σε μια προσωπική εξομολόγηση. Σήμερα, την φιλοξενούμε σε ένα αφιέρωμα που ξετυλίγει το νήμα της πορείας της, από τις πρώτες νότες στη Λάρισα μέχρι τις σημαντικές συνεργασίες και το “αγέρι” των ονείρων της.»
Μαριάννα, υπηρετείς ένα είδος τραγουδιού που απαιτεί αλήθεια και κατάθεση ψυχής. Πόσο “εκτεθειμένη” νιώθεις πάνω στη σκηνή όταν ερμηνεύεις στίχους με μεγάλο ειδικό βάρος;
Η σκηνή αναμφίβολα είναι ένας χώρος τεράστιας έκθεσης. Ωστόσο, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, τις περισσότερες φορές, προσωπικά δε νιώθω εκτεθειμένη. Αντιθέτως, νιώθω ότι εκεί είναι ο ασφαλής μου χώρος. Γενικά, το 95% των τραγουδιών που επιλέγω να ερμηνεύω έχουν στίχους με μεγάλο ειδικό βάρος, συνεπώς για μένα είναι απλά το ότι εκπληρώνω το χρέος μου, να ακουστεί ακριβώς αυτό που πρέπει να ακουστεί. Βέβαια, υπάρχει και η ταυτόχρονη αγωνία του κατά πόσον αφορά το κοινό αυτό που για μένα είναι τόσο σημαντικό; Η ερμηνεία παραμένει προσωπική αποκάλυψη, ένα μοιράσμα της ψυχής μου, και αυτό είναι που κάνει τη μουσική μαγική.
Έχεις δηλώσει πως η μουσική είναι ένας τρόπος επικοινωνίας. Πιστεύεις ότι το σύγχρονο κοινό, μέσα στον θόρυβο των social media, έχει ακόμη την υπομονή να “ακούσει” πραγματικά ένα βαθύ, έντεχνο τραγούδι;
Πιστεύω ότι θα υπάρχει πάντα κοινό που θέλει να ακούσει προσεκτικά. Σίγουρα ζούμε σε μια εποχή γρήγορων ερεθισμάτων, αλλά η μουσική που αγγίζει ψυχή βρίσκει το δρόμο της. Απλά χρειάζεται να φτάσει στα αυτιά και στην καρδιά εκείνων που είναι έτοιμοι να σταθούν και να ακούσουν πέρα από τον θόρυβο. Σίγουρα, αριθμητικά είναι λιγότεροι. Ίσως καμιά φορά, χρειάζεται ως καλλιτέχνης – αγωγός – να διαφοροποιήσεις λιγάκι, το μέσο της επικοινωνίας. Αλλά ο πυρήνας και η τοποθέτηση παραμένουν σταθερά κι όπως είπα πιο πριν, πάντα θα έρθουν έστω και λίγοι, εκείνοι που είναι έτοιμοι κι επιθυμούν να βιώσουν τη διείσδυση.
Έχεις συνεργαστεί με σπουδαίους δημιουργούς. Αν έπρεπε να κρατήσεις μια μόνο συμβουλή που σου έδωσε ένας παλαιότερος καλλιτέχνης ως “φυλαχτό” για τη συνέχεια, ποια θα ήταν αυτή;
Την πιο ουσιαστική συμβουλή που έχω κρατήσει έως τώρα, μου την έδωσε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου: να μην αφήνω ποτέ να κυκλοφορήσει τίποτα αν δεν είναι της απόλυτης έγκρισής μου. Γιατί κάθε ηχογράφηση σε συνοδεύει μια ζωή. Σε έναν χώρο όπου συχνά ακούς «συμβουλές» για το τι είναι εμπορικό ή πρόσκαιρα επιτυχημένο, αυτή η κουβέντα μου υπενθυμίζει την ευθύνη απέναντι στον πυρήνα μου. Προτιμώ να παίρνω τον χρόνο μου και να μην κάνω εκπτώσεις, παρά να κυκλοφορήσω κάτι που δεν με εκφράζει απόλυτα.
Πώς αποφασίζεις ότι ένα τραγούδι “σου ταιριάζει”; Είναι θέμα μελωδίας, στίχου ή μήπως μιας στιγμιαίας διαίσθησης που νιώθεις στην πρώτη ανάγνωση;
Η επιλογή ενός τραγουδιού είναι πάντα ένας συνδυασμός πραγμάτων. Πρέπει να νιώθω ότι με αφορά, ότι με κάνει χαρούμενη να το ερμηνεύω, ότι δεν με προσβάλλει ή με περιορίζει, και ταυτόχρονα ότι με εξυψώνει. Θέλω να αισθάνομαι ότι μπορώ κι εγώ να το κάνω δικό μου, να του δώσω τη δική μου φωνή και ψυχή, και να αγγίξει με τον ίδιο τρόπο κι εκείνους που θα το ακούσουν.
Τι σε εμπνέει στην καθημερινότητά σου πέρα από τη μουσική; Υπάρχει κάποια άλλη μορφή τέχνης (π.χ. ποίηση, κινηματογράφος) που τροφοδοτεί τις ερμηνείες σου;
Με εμπνέει ο κόσμος γύρω μου, αλλά όχι με στατικά πλαίσια. Μπορεί να είναι το πιο απλό πράγμα — μια γραμματοσειρά, ένα τραγούδι σε μια ταινία, μια θεατρική παράσταση. Τα πάντα μπορούν να γίνουν πηγή έμπνευσης, αρκεί να υπάρχει το κατάλληλο περιβάλλον στη ζωή μου. Ειδικότερα δε, όταν μπορώ να έχω στιγμές ηρεμίας και μπορώ να απολαύσω την αγάπη που θέλω να δώσω, τότε όλα αποκτούν νόημα και ομορφιά και με εμπνέουν.
Αν η μουσική σου πορεία μέχρι σήμερα ήταν ένα τοπίο, πώς θα το περιέγραφες; Θα ήταν μια ήρεμη θάλασσα ή μια ανηφορική διαδρομή με θέα;
Θα ήταν μια ανηφορική διαδρομή με θέα. Υπήρχαν δύσκολα μονοπάτια, αλλά η κάθε προσπάθεια άξιζε για τις στιγμές όπου η θέα είναι ανοιχτή, καθαρή και γεμάτη φως. Είναι ένα ταξίδι που συνεχίζεται, και κάθε βήμα φέρνει νέα όνειρα και εμπειρίες.
«Η Μαριάννα Ζάχου δεν είναι απλώς μια τραγουδίστρια που ερμηνεύει όμορφα. Είναι μια καλλιτέχνης που σέβεται την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού και το αποδεικνύει με κάθε της βήμα. Την ευχαριστούμε για την όμορφη συνομιλία και ανυπομονούμε για τις επόμενες μουσικές της στάσεις.»
