«The Chairs (Οι καρέκλες)» του Ευγένιου Ιονέσκο στο THEATRE OF THE NO
Από Σάββατο 3 Οκτωβρίου
τραγική φάρσα του Θεάτρου του Παραλόγου για τη μοναξιά, την επικοινωνία και την ανθρώπινη ανάγκη να αφήσουμε το αποτύπωμά μας
Το THEATRE OF THE NO, το πρώτο αγγλόφωνο θέατρο της Αθήνας, παρουσιάζει το εμβληματικό έργο του Ευγένιου Ιονέσκο «The Chairs» (Οι Καρέκλες), ένα από τα σημαντικότερα έργα του Θεάτρου του Παραλόγου, σε σκηνοθεσία του Αμερικανού σκηνοθέτη και θεατρικού συγγραφέα Yoel Wulfhart, με τους Μαρία Τζανουκάκη, Ντίνο Φράγκο και Άπο Κυπραίο.
Η παράσταση κάνει πρεμιέρα το Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026 και θα παρουσιάζεται κάθε Σάββατο στις 18:00 και Δευτέρα 5 & 12 Οκτωβρίου στις 20:00, στα αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους.
Γραμμένο το 1952, το έργο παραμένει ένα έργο βαθιά επίκαιρο και αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα του Θεάτρου του Παραλόγου. Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι προετοιμάζει την άφιξη αόρατων καλεσμένων, ενώ ένας Ρήτορας καλείται να μεταφέρει το «μεγάλο μήνυμα» της ζωής. Καθώς οι άδειες καρέκλες πληθαίνουν, η πραγματικότητα και η φαντασία συγχέονται, αποκαλύπτοντας τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη για επικοινωνία και αποδοχή.
Μέσα από το παράλογο και το μαύρο χιούμορ, ο Ιονέσκο θέτει ερωτήματα για τη μοναξιά, τη μνήμη και το νόημα της ύπαρξης, αναδεικνύοντας την αγωνία του ανθρώπου να αφήσει ένα ίχνος πίσω του. Οι «Καρέκλες» θέτουν έτσι ένα διαχρονικό ερώτημα: τι απομένει από εμάς όταν φύγουμε και ποιο ίχνος μπορούμε πραγματικά να αφήσουμε πίσω μας;
Σημείωμα σκηνοθέτη
«Για να παραθέσω ένα από τα δικά μου έργα: Η ζωή δεν είναι παρά ένας καυτός αέρας· το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βγάλουμε το καλύτερο δυνατό ακόμη και από την άσχημη μυρωδιά του και να ζεστάνουμε τα χέρια μας στη ζεστασιά του.»
«Ως θεατρικός συγγραφέας, βλέπω τις Καρέκλες ως μια σύγκρουση με την εύθραυστη ανθρώπινη επιθυμία να βρει νόημα σε έναν κόσμο που δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Κάτω από την παράλογη επιφάνειά του κρύβεται μια βαθιά αγωνία: ο φόβος ότι η ζωή μας είναι σύντομη, ότι περνά απαρατήρητη και ότι τελικά δεν αφήνει πίσω της κάτι που να διαρκεί. Ο Ιονέσκο μάς αφήνει αντιμέτωπους με ένα επίμονο ερώτημα: αν το νόημα δεν μπορεί να ειπωθεί καθαρά, να μοιραστεί ή να διατηρηθεί, τι απομένει από εμάς όταν φύγουμε;
Σκηνοθετώντας αυτή την παράσταση, θέλησα να αναδείξω το παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά και την αδιάκοπη αναζήτησή μας για έναν σκοπό. Ελπίζω οι θεατές να φύγουν από το θέατρο αναρωτώμενοι όχι μόνο για τον κόσμο που παρουσιάζει ο Ιονέσκο στη σκηνή, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουν οι ίδιοι να ζουν τη δική τους ζωή.»
Συζήτηση με το κοινό
Μετά από κάθε παράσταση θα ακολουθεί συζήτηση με το κοινό γύρω από το έργο, τη θεματολογία του και τα διαχρονικά ερωτήματα που θέτει για τη μοναξιά, την επικοινωνία και την αναζήτηση νοήματος.
