Οι Black Reuss, το σκοτεινό και ατμοσφαιρικό σχήμα από το Λιχτενστάιν, παραχώρησαν μια ξεχωριστή συνέντευξη στο Stage News (με την πολύτιμη βοήθεια της Angels PR Music Promotion). Σε αυτή τη βαθιά και εσωτερική συζήτηση, αναλύουν τις θεματικές του νέου τους άλμπουμ, τον τρόπο που προσεγγίζουν την έννοια της απώλειας και του θανάτου, αλλά και τα στοιχεία που συνθέτουν τον μοναδικό τους ήχο.

Η Συνέντευξη των Black Reuss

1. Πώς αποτυπώνεται η έννοια του θανάτου σε όλο το άλμπουμ; Είναι κυριολεκτική, συμβολική ή ψυχολογική;
Δεν είναι κυριολεκτική. Ποτέ δεν ήθελα να περιγράψω τον θάνατο ως ένα φυσικό γεγονός. Για μένα, το άλμπουμ αφορά διαφορετικές ερμηνείες του θανάτου. Κάποια τραγούδια αντικατοπτρίζουν τον μετεωρισμό, άλλα τη διάλυση, άλλα τη συνέχεια ή τη γαλήνη. Είναι περισσότερο συμβολικό παρά αφηγηματικό. Δεν ήθελα να ορίσω τι είναι ο θάνατος — ήθελα να ανοίξω νέες προοπτικές και να αφήσω διαφορετικές πιθανότητες να συνυπάρξουν.

2. Με ποιους τρόπους η μουσική ατμόσφαιρα ενισχύει τα θέματα της απώλειας και της συναισθηματικής φθοράς;
Η ατμόσφαιρα υποστηρίζει την ιδέα του ξεθωριάσματος μάλλον παρά της κατάρρευσης. Οι ήχοι δεν εκρήγνυνται — διαλύονται. Πολλά μέρη βασίζονται σε παρατεταμένους τόνους και επαναλήψεις, κάτι που δημιουργεί μια αίσθηση του αναπόφευκτου. Δεν πρόκειται για μια δραματική φθορά. Είναι σταδιακή. Το βάρος προέρχεται από την πυκνότητα και τον χώρο, όχι από την επιθετικότητα. Αυτή η ήρεμη βαρύτητα αντανακλά τα θέματα με πολύ μεγαλύτερη ειλικρίνεια από ό,τι θα έκανε το χάος.

3. Το άλμπουμ παρουσιάζει μια αφήγηση ή εξέλιξη χαρακτήρα από την αρχή μέχρι το τέλος;
Όχι εξέλιξη χαρακτήρα. Υπάρχει κίνηση, αλλά είναι περισσότερο θεματική παρά προσωπική. Το άλμπουμ περνάει μέσα από διαφορετικές καταστάσεις — αβεβαιότητα, μετεωρισμός, αναμέτρηση, απελευθέρωση και τελικά αποδοχή. Έχει να κάνει λιγότερο με την αφήγηση μιας ιστορίας και περισσότερο με το πέρασμα μέσα από συναισθηματικά τοπία.

4. Πώς συμβάλλουν οι ενορχηστρώσεις στις κιθάρες και τα ηχητικά επίπεδα (layers) στη σκοτεινή ταυτότητα του άλμπουμ;
Οι κιθάρες είναι εκεί για να δημιουργήσουν ατμόσφαιρα, όχι για να κυριαρχήσουν. Εστιάζω περισσότερο στο βάρος και την υφή παρά στην πολυπλοκότητα. Το layering (η δημιουργία επιπέδων) είναι σημαντικό, αλλά γίνεται διακριτικά. Ο ήχος πρέπει να δίνει την αίσθηση ότι είναι γειωμένος και καθηλωτικός. Το σκοτάδι δεν προέρχεται μόνο από την παραμόρφωση (distortion) — προέρχεται από τη συγκράτηση και τον χώρο.

5. Τα φωνητικά μοιάζουν περισσότερο με αφήγηση, εξομολόγηση ή εσωτερικό διάλογο;
Περισσότερο με εσωτερικό διάλογο. Δεν προσπαθώ να υποδυθώ έναν χαρακτήρα ή να δραματοποιήσω κάτι. Η ερμηνεία είναι συγκρατημένη επειδή αυτό μου φαίνεται ειλικρινές. Δεν είμαι κάποιος που ουρλιάζει, και ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου τεχνικά δυνατό τραγουδιστή. Για μένα, το θέμα είναι να μεταφέρω το μήνυμα με έναν τρόπο που να μοιάζει φυσικός. Η συγκράτηση το επιτρέπει αυτό.

6. Ποια συναισθήματα κυριαρχούν στο άλμπουμ και πώς εξελίσσονται μέσα στα διαφορετικά κομμάτια;
Η γαλήνη και η αποδοχή κυριαρχούν περισσότερο από την απελπισία. Υπάρχουν βαριές στιγμές, αλλά το άλμπουμ δεν μένει σε μία μόνο συναισθηματική κατάσταση. Σταδιακά μετατοπίζεται. Τα πρώτα κομμάτια δίνουν μια αίσθηση αβεβαιότητας και μετεωρισμού, ενώ τα μεταγενέστερα κινούνται προς κάτι πιο ήρεμο. Είναι ανεπαίσθητο, αλλά ο συναισθηματικός τόνος «ανοίγει» προς το τέλος.

7. Υπάρχουν στιγμές συναισθηματικής ή μουσικής ανακούφισης ή το άλμπουμ διατηρεί μια σταθερά βαριά ατμόσφαιρα;
Υπάρχουν στιγμές ανακούφισης. Αν ήταν βαρύ σε όλη του τη διάρκεια, θα έμοιαζε μονοδιάστατο. Η βαρύτητα είναι συνεχής, αλλά η πυκνότητα αλλάζει. Προς το τέλος, ο χώρος αυξάνεται. Το φως εισέρχεται σιωπηλά. Δεν είναι δραματικό, αλλά είναι εκεί.

8. Πώς εξερευνά το άλμπουμ την ιδέα της μεταμόρφωσης μέσα από το τέλος ή το «κλείσιμο» (closure);
Η μεταμόρφωση σε αυτό το άλμπουμ δεν είναι εκρηκτική. Είναι ήσυχη. Έχει να κάνει με την αποδέσμευση (letting go). Τα πράγματα δεν καταρρέουν δραματικά — ξεθωριάζουν και γίνονται κάτι άλλο. Το «κλείσιμο» μοιάζει περισσότερο με αποδοχή παρά με νίκη. Το άλμπουμ αντανακλά αυτό το τελικό στάδιο της ροής της ζωής — όχι ως τέλος, αλλά ως απορρόφηση.

9. Τι ρόλο παίζει το στυλ της παραγωγής στη δημιουργία μιας αίσθησης απομόνωσης ή ενδοσκόπησης;
Η παραγωγή αποφεύγει τις υπερβολές. Αφήνω χώρο στη μίξη ώστε η σιωπή να γίνεται μέρος της μουσικής. Αυτός ο χώρος δημιουργεί την ενδοσκόπηση με φυσικό τρόπο. Δίνει μια αίσθηση μοναξιάς, αλλά δεν είναι άδειος. Η απομόνωση εδώ είναι ήρεμη, όχι απεγνωσμένη.

10. Το άλμπουμ καθοδηγεί τον ακροατή προς μια λύση/κάθαρση, ή αφήνει σκόπιμα τα θέματα ανοιχτά;
Καθοδηγεί προς μια σιωπηλή αποδοχή, αλλά όχι προς μια εξήγηση. Τα θέματα παραμένουν ανοιχτά. Δεν ήθελα να ορίσω τον θάνατο ή να δώσω απαντήσεις γι’ αυτόν. Η λύση είναι συναισθηματική, όχι διανοητική. Έχει να κάνει με τη διάθεση μάλλον παρά με το νόημα.

Δείτε τα Official Videos των Black Reuss:

Black Reuss – Endgame (Official Video)

Black Reuss – Oblivion (Official Video)

Βρείτε τους Black Reuss στα Social Media: